Zijn er Amerikaanse rode lijnen?

De regering Biden heeft tot nu toe afgezien van het sturen van langeafstandsraketten naar Oekraïne. Zij vreest een ernstige Russische reactie als zij dat beleid zou wijzigen. Sommige oorlogsstokers hebben een hekel aan dergelijke verstandige terughoudendheid, schrijft Moonofalabama. In de New York Times van vandaag pleit een voormalige Britse diplomaat, die nu voor een pro-oorlog […] The post Zijn er Amerikaanse rode lijnen? appeared first on Frontnieuws.

Deel dit artikel

Zijn er Amerikaanse rode lijnen?

De regering Biden heeft tot nu toe afgezien van het sturen van langeafstandsraketten naar Oekraïne. Zij vreest een ernstige Russische reactie als zij dat beleid zou wijzigen. Sommige oorlogsstokers hebben een hekel aan dergelijke verstandige terughoudendheid, schrijft Moonofalabama.

In de New York Times van vandaag pleit een voormalige Britse diplomaat, die nu voor een pro-oorlog denktank werkt, voor de levering van wapens met een groter bereik aan Oekraïne.

Poetin heeft geen rode lijnen

“Wat zijn Poetins rode lijnen?”

Deze vraag, die met toenemende urgentie wordt gesteld nu Rusland zijn oorlog in Oekraïne verliest maar zijn agressie niet staakt, is bedoeld om analytische duidelijkheid te bieden en het beleid te sturen. In werkelijkheid is het de verkeerde vraag, want “rode lijn” is een slechte metafoor. Rode lijnen zijn afleidingsmanoeuvres. Er zijn betere manieren om over strategie te denken.

Rode lijnen, waarbij een consequentie dreigt wanneer een tegenstander een bepaalde escalerende zet doet, bestaan niet echt, aldus de auteur. Rode lijnen zijn verplaatsbaar, reageren op een overtreding van een rode lijn gaat ten koste degene die de lijn heeft getrokken en rode lijnen nodigen uit tot bedrog – aldus de auteur.

Na enkele honderden woorden te hebben besteed aan het argument dat rode lijnen een nutteloos concept zijn, stelt de auteur dat het “westen” een grote lijn zou moeten trekken:

De bezorgdheid over Ruslands “rode lijnen” wordt voornamelijk ingegeven door de angst dat Rusland overgaat tot nucleaire escalatie. Het Westen moet dit afwenden door Rusland af te schrikken in plaats van zich in te houden – of Oekraïne onder druk te zetten om dat te doen – uit angst Rusland te “provoceren”. Het kan dit doen door te wijzen op de zekerheid van ernstige gevolgen als Rusland kernwapens gebruikt.

Voor de goede orde: Rusland heeft nooit gedreigd kernwapens te gebruiken in Oekraïne. Het is een valse bewering van de regering Biden dat Rusland dat heeft gedaan.

Communiceren dat het “westen”, d.w.z. de VS, ernstige gevolgen X zal nemen als Rusland Y doet, is de roodste lijn die ik ooit heb gezien.

Wat is dan het doel van die rode lijn:

Rusland heeft geen rode lijnen: het heeft alleen, op elk moment, een reeks opties en percepties van hun relatieve risico’s en voordelen. Het Westen moet er via zijn diplomatie voortdurend naar streven deze percepties zo te vormen dat Rusland de opties kiest die het Westen verkiest.

Amerika heeft dit al eerder gedaan. Tijdens de Cubaanse Raketcrisis, de gevaarlijkste nucleaire confrontatie tot nu toe, veranderde het standpunt van de Sovjet-Unie in enkele dagen en werd uiteindelijk een voor het Westen gunstige uitkomst aanvaard.

De voormalige Britse diplomaat mist duidelijk een behoorlijke opleiding in geschiedenis. De Sovjetraketten in Cuba stonden daar omdat de VS nucleaire Juniper-raketten voor de middellange afstand in Turkije en Griekenland hadden geplaatst. Die raketten vormden een bedreiging voor Moskou. Ze hadden de rode lijn van de Sovjet-Unie overschreden. De raketten in Cuba waren een tegendraadse bedreiging voor wat de VS hadden gedaan. Toen de regering Kennedy dat inzag, onderhandelde zij over de verwijdering van haar raketten in Turkije en Griekenland in ruil voor de verwijdering van de Sovjetraketten in Cuba.

Het waren de Sovjets die die ronde van de Koude Oorlog hadden gewonnen, niet de VS.

Aangezien hij de geschiedenis van de Cuba-crisis niet kent, trekt de auteur er verkeerde conclusies uit:

Hoewel Rusland meer geïnvesteerd heeft in het onderwerpen van Oekraïne dan in het plaatsen van raketten op Cuba, is de logica dezelfde. In 1962 overtuigde Amerika de Sovjetleider, Nikita Chroesjtsjov, ervan dat het verwijderen van kernwapens uit Cuba, hoe onverteerbaar ook, een betere keuze was dan ze in te zetten. Evenzo moet het Westen er nu naar streven de heer Poetin ervan te overtuigen dat het terugtrekken van zijn troepen uit Oekraïne minder gevaarlijk is dan vechten.

Om Rusland ervan te overtuigen zich terug te trekken, zegt de auteur, moet het “westen” zich niet inhouden met wapenleveranties aan Oekraïne. Het moet de sancties tegen Rusland opvoeren om de kosten te verhogen. Het moet communiceren dat een terugtrekking uit Oekraïne geen regimewisseling in Moskou zou betekenen. (Ook al is dat in feite het overduidelijke eindspel van de VS).

Deze diplomatieke “vormingsoperaties” ter ondersteuning van de militaire campagne van Oekraïne kunnen er vastberaden en resoluut voor zorgen dat de minst slechte optie van Rusland overeenstemt met wat het veel machtigere Westen wil. Een dergelijke strategie is het tegenovergestelde van het aanvaarden van rode lijnen.

De heer Poetin […] mag nu niet de grenzen van het westerse beleid bepalen. Strategie vereist rigoureus denken, geen luie metaforen.

Een luie metafoor is als argumenteren tegen rode lijnen terwijl je een nieuwe tekent. Een luie metafoor is als het vervalsen van de geschiedenis om er de bedoelde maar verkeerde conclusie uit te trekken. Het opiniestuk is geen rigoureuze gedachte maar troebele wartaal.

Zodra het voor iedereen duidelijk wordt dat Oekraïne de oorlog verliest, zal de regering Biden waarschijnlijk meer langeafstandswapens aan Oekraïne leveren met het advies die binnen Rusland te gebruiken. Rusland zal daarop reageren. Maar hoogstwaarschijnlijk niet in Oekraïne, maar op een plaats en een tijdstip waar het de VS meer pijn doet dan wat het in Oekraïne kan worden aangedaan.


Copyright © 2023 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

OEKRAÏNE CONFLICT DOSSIER

Scott Ritter: NAVO op de horens van een dilemma nadat voormalige Oekraïense regio’s stemmen voor aansluiting bij Rusland



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

The post Zijn er Amerikaanse rode lijnen? appeared first on Frontnieuws.