Waarom stapte ik ECHT uit de politieke partij Vrijheid?

Enkele weken geleden kondigde ik mijn vertrek aan uit de politieke partij Vrijheid. Ik deed dit op een serene manier, omdat ik respect had voor het vele werk dat de partijvoorzitter de laatste twee jaar had verzet tegen de, volgens mij, disproportionele maatregelen die onze overheid nam voor het indijken van de coronacrisis. Ik wou dit proper afsluiten en verder gaan. De laatste dagen krijg ik echter een stortvloed aan leugens en verwijten naar mijn hoofd geslingerd vanuit de omgeving van de partijvoorzitter van Vrijheid en daarom wil ik met dit schrijven even de puntjes op de i zetten. Nadien zal ik er niet meer op terugkomen en me richten op de toekomst.

Deel dit artikel

Waarom stapte ik ECHT uit de politieke partij Vrijheid?

In maart 2021 werd door de heer Michael Verstraeten de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang opgericht (PV&V). Ik volgde dit toen vanop een afstand en kon me eigenlijk niet echt vinden in de manier van communiceren van deze voorzitter. Het was zelden constructief en vaak zelfs kinderachtig. Doch had ik een zeker respect voor de man, want hij stond er toch maar en stampte ondanks de enorme tegenwind een nieuwe partij uit de grond. De afgelopen twee jaar kreeg ik ook dagelijks verschrikkelijke verwijten naar mijn hoofd dus ik begreep als geen ander hoe zwaar het is om, ondanks constante drek, toch te blijven doorgaan. Om die reden was er dus zeker ergens een bewondering van mijnentwege. De partijvoorzitter contacteerde mij trouwens reeds voor zijn lancering met de vraag of ik me ook wou aansluiten om samen met hem deze partij te trekken. Op dat moment was ik nog lokale voorzitter van Open VLD en het leek mij toen beter om binnen de Open VLD te trachten zaken anders aan te pakken. Daar ben ik helaas niet in geslaagd en enkele maanden later, in juni 2021, besloot ik mij terug te trekken uit de ooit liberale partij. Op dat moment had me dat eigenlijk wel enorm hard geraakt. Ik was immers ooit in de politiek gestapt met een duidelijke missie. Ik wou België beter maken en het was en is nog steeds mijn overtuiging dat dit via de politiek moet. Velen delen die mening niet en laten me dit ook ongeveer dagelijks weten in één van mijn inboxen op sociale media. Soms constructief, maar veel vaker gaan zulke berichten gepaard met een lading van niet bepaald vriendelijk taalgebruik. Om deze en ook nog enkele andere redenen lees ik nergens nog iets op sociale media, maar dit geheel terzijde. Toen ik uit de Open VLD stapte wou ik eigenlijk vooral rust omdat ik te teleurgesteld was in de aanpak van politieke partijen, zowel intern als naar het beleid toe. De maanden nadien waren er echter een heel aantal mensen die bleven aandringen dat ik eens met de voorzitter van de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang ging praten. Op 1 november 2021 deed ik dit dan ook effectief en werd ik door deze man heel vriendelijk onthaald bij hem thuis in Gent. Ik kreeg zelfs overheerlijke soep en het werd een warm gesprek van ongeveer drie uur. Tijdens dat gesprek stelde ik mijn mening over hem helemaal bij, hij kwam wel warm en menselijk over en hij was niet de norse man die ik geregeld op sociale media zag passeren. Hij liet me ook weten dat er twee weken later een congres ging plaatsvinden en dat de partij een nieuwe naam en richting zou krijgen. Hij nodigde me uit om eens te komen luisteren. Ik dacht bij mezelf dat dat geen kwaad kon, dus ging ik in op de uitnodiging. Het congres zelf was eigenlijk veel aangenamer dan ik had verwacht. Er waren veel aangename mensen en de sfeer was warm en gemoedelijk. De voorzitter deed het ook zeer behoorlijk en modereerde de debatten hoffelijk en vlot en bij momenten zelfs met wat goede humor. Ergens halverwege het congres deed hij echter iets dat niet heel netjes was. Hij kondigde aan dat ik aanwezig was en voegde er prompt aan toe dat ik de eerste persoon werd naast hem in het nieuwe nationale partijbestuur. Uiteraard viel ik compleet uit de lucht, want ik had enkel aangegeven dat ik eens kwam luisteren. Ik was zelfs niet eens lid van deze partij. Op dat moment werd dat nieuws daar enorm warm onthaald door bijna alle aanwezigen. Aangezien ik het congres best ok vond, besloot ik om me effectief aan te sluiten en was het mijn bedoeling om deze partij, waarvan de basis eigenlijk wel ok was, de juiste richting uit te duwen. Ik wist immers dat zeer veel mensen mij zouden volgen en ik ging ervan uit dat de partijvoorzitter wel oor ging hebben naar constructieve ideeën. Hier komen we dan al dadelijk bij het tweede probleem. De voorzitter wou helemaal geen andere ideeën. Hij vond zijn partijprogramma perfect en wou er niets aan veranderen. Volgens hem was een partijprogramma ook niet nodig. Zijn bedoeling was immers om proteststemmen van het Vlaams Belang af te snoepen en daarvoor was er, volgens hem, geen inhoud nodig. Elke keer ik een poging ondernam om met een constructief idee te komen, werd dit vakkundig in de kiem gesmoord. Naar de buitenwereld toe werd dit voor mij steeds lastiger. Mensen vroegen mij waarom ik met zo iemand wou samenwerken. Ik heb echter steeds als een teamplayer gereageerd en de voorzitter altijd en overal verdedigd. Zowat mijn ganse omgeving smeekte me maanden aan een stuk om uit die partij te stappen, maar mijn idee was lange tijd dat we best maar één geloofwaardig politiek alternatief konden hebben en ik ging ervan uit dat ik na verloop van tijd wel tot de partijvoorzitter ging kunnen doordringen. Om die reden vroeg ik vanaf december, toen ik ongeveer een maand lid was, wanneer er eindelijk een vzw ging worden opgericht. U leest dit goed, de partij bestond toen al 9 maanden en er was officieel nog niets. Dit betekent ook dat al het geld dat de partij verzamelde, binnenkwam op de persoonlijke rekening van de partijvoorzitter. In december 2021 waren er al om en bij de 1500 leden die elk minstens €20 lidgeld hadden betaald. Verschillende leden doneerden zelfs een pak meer. Als ik vroeg hoeveel geld er was om campagne mee te voeren was het antwoord steevast “ongeveer €3000”. Zelfs mijn jongste zoon van 5 jaar begrijpt dan dat er iets niet klopt. Sinds december 2021 vroeg ik de voorzitter persoonlijk ELKE week wanneer er eindelijk een vzw ging worden opgericht en wanneer er een rekening ging komen waar de bestuurders transparant een overzicht van konden krijgen. Op het moment dat ik mij terugtrok uit de partij, enkele weken geleden, was dit nog steeds niet het geval.

Dan was er ook nog het verhaal van Verso TV. Ook dit is een project van deze partijvoorzitter. Hij beloofde om met een heus alternatief te komen voor VTM en VRT. Uiteraard had hij hier geld voor nodig en hij vroeg mij om mee reclame te maken. Helaas maakte ik voor dit project reclame en veel mensen uit mijn directe omgeving namen een jaarabonnement op dit nieuwe tv-kanaal. Een half jaar later is er nog steeds geen vordering gemaakt en ik ben er vrij zeker van dat er niet veel van in huis zal komen. Ik ga voorlopig nog niet beweren dat er slechte intenties in het spel zijn, maar wat wel duidelijk is, is dat deze partijvoorzitter geen geld kan beheren en op alle mogelijke manieren tracht om zoveel mogelijk geld binnen te halen. Nooit in een vzw, maar steeds op zijn persoonlijke rekening. Via deze weg wil ik dan ook oprecht mijn excuses aanbieden aan de mensen die door mij hebben besloten ooit geld te doneren aan de partij Vrijheid of Verso TV. Zulke fout zal ik nooit van mijn leven nog maken. Ik zal nog enkel samenwerken met professionele mensen en steeds in een wettelijke structuur waar transparantie en eerlijkheid hoog in het vaandel gedragen worden.

Om die reden hebben wij besloten, samen met Anthony Stabourlos en Ora Chardon die beiden ook mee in en uit de partij Vrijheid zijn gestapt, te komen met een nieuw geloofwaardig én transparant alternatief. We zijn dankbaar dat we gedurende 6 maanden hebben gezien hoe we het vooral niet moeten aanpakken. Onze statuten voor de oprichting van de vzw liggen bij de notaris en al onze bestuursleden zullen elke maand een overzicht krijgen van hoeveel geld er is en wat we er precies mee gaan doen. Geld zal immers zeer belangrijk zijn als we bij de volgende verkiezingen de kiesdrempel willen halen. Gevestigde politieke partijen in ons land krijgen belachelijk veel subsidies en dit is een ware schande. Een nieuwe politieke partij moet het echter doen met eigen middelen en daar gaan wij samen hard voor werken. Dit gaan we echter volledig transparant doen, want we willen niet ooit voor fraude worden vervolgd. Met deze getuigenis wou ik dan ook de puntjes op de i zodat iedereen, vooral ook de mensen die nog lid zijn van de partij Vrijheid, weten hoe de vork aan de steel zit. Ik kan ook nog een goede raad meegeven: mocht de nieuwe vzw van de partij Vrijheid nog niet zijn opgericht, zou ik twee keer nadenken voor u hier mee als bestuurslid instapt. Het zou wel eens een niet al te aangenaam financieel avontuur kunnen worden. Een gewaarschuwd man of vrouw is er twee waard.