Waarom autoluwe zones, fietsstraten en schoolstraten de zwakke weggebruikers nog zwakker maken.

Zwakke weggebruikers worden al jaren beschermd en er worden momenteel enorm veel acties ondernomen om deze mensen vlot en veilig het verkeerd door te begeleiden. Echter is het wel zo veilig allemaal en zorgen deze acties voor een foutieve tendens bij de 'zwakke' weggebruiker. Heeft de overheid de zwakke weggebruiker niet nonchalant gemaakt in het verkeer en onoplettend? En zijn deze mensen daarom niet 'zwakker' dan ooit tevoren? Lees snel mijn kritische blik over dit gegeven...

Deel dit artikel

Waarom autoluwe zones, fietsstraten en schoolstraten de zwakke weggebruikers nog zwakker maken.

Wie dagelijks in het verkeer vertoeft wordt hiermee geconfronteerd. Fietsers, bromfietsers, voetgangers en uiteraard ook bus en andere automobilisten.

Wellicht valt het ook op in vele steden dat straat na straat heraangelegd wordt, niet meer ingereden kan worden, autoluw of fietsstraat worden.

In mijn buurt is dit sinds kort ook zo. Een hele wijk afgesloten voor wegenwerken en infrastructurele aanpassingen zodat wij de straat van de toekomst worden!

Er worden in de infrastructurele aanpassingen voorzien: waterpartijen, groene zones met zitbankjes, extra brede voetpaden en fietsvriendelijke zone. Kortom het wordt hoogstwaarschijnlijk fenomenaal en duur.

Alle steden volgen het voorbeeld van Gent. Waar het circulatieplan al enkele jaren gelden in voege ging. Ook Antwerpen doet mee aan de LEZ en wordt ook de gehele E-17 en omgeving opnieuw aangelegd. Nu volgen ook andere deelgemeentes om onder het mom ‘ alles voor het milieu’ steden opnieuw aan te leggen.

Meer groen, meer ecologie en voornamelijk meer rondrijden, en dit alles gecombineerd met de onnatuurlijk trage zone 30 zodat je zeker alles hebt gezien( maar negeer zeker je vrienden en familie – dus je telefoon – achter het stuur).

Wat ik persoonlijk moeilijk kan aanvaarden is niet het gehele gegeven dat m’n de steden groener wil maken. ‘The concrete jungle’ heb ik lang genoeg gezien en inderdaad her en der wat ‘meeting’points of gezellige uithangplaatsjes voor iedereen zijn zeker niet mis. Ik beeld me altijd een soort plaza in zoals in Amerikaanse films gezien wordt met leuke ‘kraampjes’ waar je dan snel nog een take away coffee kunt scoren met een bagel. Dat lijkt me zeker wel wat. Echter hoe idyllisch dit beeld zich ook in mijn hoofd afspeelt, zou ik mezelf niet zijn als ik hierover niet wat bedenkingen had.

Zelf rijd ik dagelijks met mijn auto doorheen het centrum, en ook dagelijks lijkt mijn hartslag en bloeddruk ongezonde hoogtes aan te nemen rond het spitsuur ’s morgens en ’s namiddags. En voor een keer, heeft dit gegeven niks met mijn kinderen te maken…

Wel met die van anderen en hun opvoeders. Een wir war aan fietsers en voetgangers begeeft zich dagelijks als zwakke weggebruiker op de baan. Ik vermoed ergens iets gemist te hebben, of is mijn werkelijke leeftijd veel ouder dat kan ook, maar betekent ‘zwak’ niet dat je moet opletten? Betekent ‘zwakke weggebruiker’ niet dat je met je fiets of te voet best uitkijkt waar je loopt of toch zeker de moeite neemt je omgeving in je op te nemen en rond je te kijken alvorens je met je iphone wireless dopjes in de oren de baan oversteekt?

De wegcode is voor vele jongeren en volwassenen blijkbaar iets ongekends. Zowel met de wagen, de fiets als te voet. Hoe is dit toch zover kunnen komen, want ik heb dit fenomeen een naam gegeven… ‘ Baan grootheidswaan’ kort uitgelegd : grootheidswaanzin op de baan. Een soort van ‘je m’en fous’ mentaliteit is ontstaan, en ik kan ook niet anders dan dat ik dat het sterkst ben beginnen opmerken na lockdown…4 denk ik. Toen eindelijk iedereen weer buiten mocht.

Uiteraard voor COVID viel het me ook al op, al vermoed ik dat de tijdelijke afwezigheid van duizenden mensen dagelijks op straat ervoor heeft gezorgd dat het contrast ineens heel duidelijk werd.

Beginnen met het begin alleszins…. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat mensen plots het besef ontbreken naar mijn gevoel dat ze met hun fietsje of te voet het kunnen halen tegen een vrachtwagen? Of tegen een auto? Waar is het fatsoen gebleven? De overheid voert al jaren campagnes voor het goed zien van de zwakke weggebruiker, ik denk hierbij aan ‘strapdag’, de jaarlijkse fietscontrole van de politie, en vele reclamecampagnes op de tv. Met dit alles is er nog de komst van de schoolstraat. Daar hebben ouders en kinderen aangeleerd gekregen dat zij daar koning te rijk op straat zijn. Geen auto’s mogen meer in deze straat vanaf een bepaald uur tot een bepaald uur. Handig en begrijpelijk waarom dit ingevoerd werd. Anderzijds wordt daar een belangrijke bouwsteen in de ontwikkeling en voornamelijk ook met betrekking tot inzicht in het verkeer weggenomen. Het signaal is gegeven om daar te denken : hier mogen geen auto’s rijden, dus er zullen geen auto’s rijden en ik hoef ook niet na te denken over potentieel gevaar. bijgevolg is deze mindset verder doorgetrokken naar het kruisen van wandelaars op het voetpad, en gewone straten of tijdens de niet-schoolstraat momenten, mensen lopen gewoon in het midden van de baan. Daarop aanvullend, een nog fijnere tendens… TikTok filmpjes! Dat maken we in het midden van de straat en jij beste automobilist heb geduld, ik ben zo klaar…

In welke wereld leven zij? Het gehalte van egoïsme dat daar vertoond wordt is ongepast. Het onbesef van wat ze eigenlijk aan het doen zijn is enorm verontrustend want deze tieners maken binnen enkele jaren hun intrede op de weg met een voertuig en niet veel later zullen zij een kind op deze wereld persen, hopelijk opvoeden en waarden en normen bijbrengen. Ik hoop van harte dat deze tieners snel met de wagen leren rijden zodat ze begrijpen dat hun gedrag en vertoon daar ongepast en gevaarlijk is.

Vervolgens de komst van de fietsstraat. Een fietsstraat is een straat met zo een mooie rode strook die dezelfde breedte van de baan heeft, met een prachtig wit geschilderd vlak met een fiets erin. Van zodra je met je auto in deze straat rijdt, ben je verplicht achter de fietser(s) aan te rijden én mag je deze ook niet voorbijsteken.

Ook hier weer, aan de ene kant geheel en compleet verstaanbaar waarom fietsstraten in het leven zijn geroepen. Echter ook hier wordt de tendens dan wederom verder doorgetrokken naar ALLE straten, kortom dus ook straten die géén fietsstraten zijn, worden bezaaid met fietsgroepjes zij aan zij zodat je als autobestuurder geen kant op kunt, soms presteren ze het ook je als het ware te omsingelen. Dan kan je maar beter hopen dat je niet door omstandigheden even kort achteruit moet rijden… of dat de fietssturen niet in mekaar vast komen te zitten waardoor er één van die jongeren tegen jouw auto knalt…

Bovenop dit alles, leert élke chauffeur dat hij/zij altijd alles gezien moet hebben. Ja moet! Dat is wat er van ons verwacht wordt. Jij bent de ‘sterke’ weggebruiker en moet oog voor de ‘zwakke’ weggebruiker hebben.

Kan het dan ook even zo gesteld worden? Dat ik als chauffeur nooit met intentie iemand zou willen doodrijden/aanrijden, en dat de zwakke weggebruiker dan ook volgens de aangeschreven wegcode op de weg komt. Zodat de chauffeurs niet terwijl ze in het oog moeten hebben dat ze niet 40 rijden in zone 30, terwijl ze de tientallen fietsers, kris kras door elkaar overstekende voetgangers, eventueel nog joelende kinderen op de achterbank, ambulance/brandweer/politie sirenes én busverkeer moet gezien en gehoord hebben, ze zich er op kunnen berusten dat rood voor iedereen rood is en dat je dus ook niet nog onverwachte zaken moet zien aankomen zoals ineens een flitsende fietser die nog nét door het rood rijdt. Of iemand die vanuit het niks de deur opengooit, vantussen wagens komt gelopen en dergelijke situaties meer.

Men wordt als automobilist aansprakelijk gesteld voor de onkunde van een ander. Daar komt het enigszins op neer. En door de heraanleg van onze steden, dit vanuit de overheid die zicht uiteraard aan de agendapunten en de milieunormen vooropgesteld moeten houden.

Door al deze zaken is men de mensen laks en blind aan het maken, en waarschijnlijk past dit perfect bij alles wat er op dit moment aan het gebeuren is. Mensen die niet meer hoeven na te denken over… iets? Kunnen doen en laten waar ze zin in hebben en iemand anders mag hiervoor opdraaien. België op z’n best dus.

Ik wil zeker ook niet beweren dat iedereen zo in elkaar zit, al denk ik dat wie dit alles gelezen heeft hier vaak ook over gefrustreerd is in de wagen of als correct de wegcode nalevende fietser of voetganger.

De heraanleg van de steden kunnen we zeker als iets positiefs aanvaarden, al wil dit niet zeggen dat men lukraak kan en mag doen waar men zin in heeft. Ik wil hierbij oproepen dat we toch steeds proberen onze kinderen te leren hoe het wel moet. Althans dat probeer ik hen toch steeds bij te brengen, zodat ze zich bewust zijn van de gevaren binnen het verkeer en ook waarom. En dat weldegelijk voor uw en onze veiligheid en die van uw kinderen!

Dat we als kritische denkers ook onze kinderen kritisch leren omgaan met toegevingen en zaken die aangereikt worden om het verkeer ‘vlotter’ te laten verlopen. En dat door het negeren van de verkeersregels deze zaken teniet worden gedaan.