Waar ter wereld kunnen we nog naartoe? De kracht van de droom als uitweg.

Velen onder ons hebben het gehad. We hebben ervaren hoe de Corona-aanpak er heeft op ingehakt en zien dat een maatschappij waar we ons veilig en thuis in kunnen voelen nog lang niet in zicht is. We zien hoe we evolueren naar een samenleving die steeds meer dystopische kenmerken vertoont en zo ver staat van de eigen belevingswereld dat het aanvoelt als ‘de grens is bereikt, hier wil ik geen deel meer van uitmaken’. Dan komen we natuurlijk al snel bij de vraag: waar kunnen we nog naartoe en hoe begin ik eraan om naar een andere plek te verhuizen? Graag bied ik in dit artikel een uitweg uit deze vragen via de kracht van de droom.

Deel dit artikel

Waar ter wereld kunnen we nog naartoe? De kracht van de droom als uitweg.

Mogelijkheden verkennen

Als we ons de vraag stellen waar we nog naartoe kunnen, is het een eerste logische stap dat we de mogelijkheden gaan verkennen. Aangezien de Corona-aanpak datgene is wat velen tot besef heeft gebracht dat we een andere samenleving willen dan diegene waarin we zitten, is het logisch dat je eerst gaat zoeken naar landen die een andere aanpak hebben gehanteerd of andere lessen hebben getrokken dan onze huidige politici. Een land als Zweden komt dan bijvoorbeeld snel op de voorgrond, aangezien men daar veel meer geappelleerd heeft aan de eigen verantwoordelijkheid van de burgers door wel richtlijnen uit te zetten, maar deze niet bij wet te verplichten. Zo kan je ook op zoek gaan naar landen waar momenteel weinig tot geen Corona-maatregelen meer gelden en waar er niet voldaan moet worden aan inreisverplichtingen zoals een PCR-test. Hiervan is Aruba een voorbeeld. Je kan de zaak ook vanuit geo-politiek oogpunt bekijken, zoals Sam Brokken heeft gedaan. Laten we er even van uitgaan dat er een achterliggende geo-politieke economische agenda speelt achter de Corona-aanpak. Dan zou je kunnen stellen dat de BRICS-landen, waarbij de economische groei die van het Westen sinds een tweetal jaar overstijgt, een tegengewicht willen en kunnen bieden tegen de Westerse machtspositie en kan je opportuniteiten zien om te verhuizen naar één van deze landen. Echter, als je ervan uitgaat dat een achterliggende agenda speelt om een Nieuwe Wereldorde te vestigen, dan is er nergens ter wereld nog een plek die gevrijwaard is en zit je muurvast. Daar geraak je misschien nog uit door op zoek te gaan naar landen die slechts weinig geviseerd zijn of slechts in een latere fase geviseerd zullen worden of om eenvoudigweg te stellen dat Europa en de VS allicht als eersten de grootste transformaties zullen doormaken en dus naar een land te gaan waar je langer 'gerust' bent.

Hoe het ook zij: als deze vraag van ‘waar naartoe?’ je bezighoudt, dan zal je al gemerkt hebben dat je er moedeloos van kan worden. Ofwel geraak je er niet uit waar je dan naartoe kan en heb je nog meer het gevoel van vast te zitten dan je al had, eventueel vergezeld van angstgevoelens voor wat de toekomst hier kan brengen, ofwel heb je misschien ideeën maar merk je dat ze niet van grond komen. Dan is de vraag: laat je je plannen varen of blijf je ermee worstelen en dus ook het risico lopen dat je er telkens weer moedeloos in blijft hangen?

Graag stel ik je iets voor waarmee je antwoorden kan vinden op je vragen én ermee aan de slag kan gaan.

De kracht van de droom

Als er één ding is dat we de elites met hun WEF- en Bilderbergconferenties wel kunnen nageven, dan is het dat ze een sterke visie hebben rond hoe de toekomst er moet uitzien. Ze hebben ook de middelen om deze toekomstvisie wereldwijd te verspreiden en de neuzen in dezelfde richting te krijgen. Bovendien lijken ze over een enorme gedrevenheid te beschikken om voor hun visie te gaan en tegelijkertijd over het nodige geduld om hun plannen ten uitvoer te brengen. Dat horen we misschien niet graag, maar ik wil je graag uitnodigen om daar iets uit te leren voor jezelf en dat je net krachtiger doet voelen in plaats van angstig, cynisch of moedeloos. Ik benoem het soms graag heel scherp, zodat de zaken duidelijk naar voren komen. Laat me dat ook nu doen: als je geen droom hebt voor jezelf, dan leef je altijd de droom van iemand anders. Als je geen eigen visie of levensfilosofie hebt, dan wordt die van jou ingevuld door die van een ander. Dat kan toevallig goed uitdraaien, bijvoorbeeld als je een partner hebt die je vooruit trekt naar een leven waar je steeds meer jezelf kan zijn, maar dat kan ook dik tegenslagen: de droom van de ander kan ook een nachtmerrie voor jou betekenen. Dan kan je je gaan verzetten tegen die droom, maar zal je vaak merken dat je tegen de bierkaaien vecht. Hoe dat komt? Wel, onder andere omdat die ander vanuit een visie leeft en een gedrevenheid heeft om proactief voor die visie te gaan, terwijl jijzelf dat minder doet en je je eerder laat meevoeren met de stroom, dus slechts reactief op gang komt. Met andere woorden: een gedrevenheid die naar iets toewerkt is duizenden malen krachtiger dan een verzet tegen iets dat je wil vermijden. Dát, lieve lezer, is de kracht van de droom.

Ik geef nog een voorbeeld vanuit een andere situatie die voor velen bekend in de oren zal klinken. Stel dat je aanvoelt dat je job eigenlijk niet bij je past en dat je er ongelukkig van wordt. Je zal dan merken dat de directie of je baas voortdurend zaken van je zal verlangen waartegen je je wil verzetten. Logisch, want je wil in de eerste plaats al niet op die job zijn, laat staan dat je zin hebt om er gelijk welke vorm van werk of extra werk te verrichten. Je gaat dan innerlijk in strijd met je baas of – in een gunstiger geval – ook letterlijk door in gesprek te gaan of tijdens vergaderingen je onenigheid te laten blijken. Als je niet oppast, ga je zelf thuis allerlei manieren bedenken waarop het werk veel beter zou verlopen en aangenamer zou zijn voor iedereen. Vreemd toch? Dat we dat doen en daar onze energie in steken? Je zal zelf ook tot die vaststelling komen en af en toe fluistert er een stem: misschien moet je maar iets anders gaan doen. Je begint de mogelijkheden te verkennen, maar merkt dat je er niet uit geraakt. Misschien sluipt de droomenergie wel even bij je binnen en ga je fantaseren over wat je zou doen als je de lotto zou winnen of als je zelf een zaak zou starten waarbij je doet wat je graag doet. Totdat er weer de gedachte komt, die zegt: ‘Jammer dat het maar een droom is’ en je jezelf dus weer moedeloos naar het werk toe sleept en de waardevolle kortstondige droom die je net had weer netjes in de prullenbak belandt. Wel, wat je dan aan het doen bent, is de droom van je baas leven, die wél voldoende gedrevenheid had om ervoor te gaan en zijn droom dus níet in de prullenbak heeft gegooid. Wat kan je daar voor jezelf uit leren? Gooi je droom niet in de prullenbak, natuurlijk!

De kracht van de droom ontkracht

Ik weet het, lieve lezer, gemakkelijk is het niet om weer te gaan dromen. in onze samenleving is daar maar weinig ruimte voor. Dromen lijkt een privilege dat je enkel had toen je kind was. Echter, omdat je al van jongs af aan in een systeem wordt gepropt dat weinig ruimte laat voor authenticiteit en uniciteit, leer je het vermogen om te dromen en die energie te hanteren al heel snel af. Onze samenleving is vooral animus-gericht: analytisch, strategisch, ambitieus, planmatig én actiegericht. Echter, zonder de creatieve anima-energie die de acties drijft van binnenuit, kom je in een geperverteerd collectief terecht. Het is als een voetbalspel op topniveau zonder voetbal. Er gebeurt van alles en nog wat, iedereen loopt over het veld als een kip zonder kop, maar er wordt nooit gescoord. Het dromen komt in de collectieve schaduw terecht én daarmee vaak ook in de individuele schaduw. Er komt een oordeel op, je ‘programmatie’ laat je niet toe om er iets mee te doen. Als je nog maar aan dromen denkt, kunnen volgende programma’s beginnen draaien:

  • “Wat zweverig, zoiets is tijdverspilling.”
  • “Wat ik wil, is onmogelijk en dat maakt me alleen maar moedeloos.”
  • “Ik ga dit nooit kunnen, ik ben daar niet voor geschikt.”
  • “Wie ben ik om grootste dingen te verlangen en te denken dat ik dat kan verwezenlijken?”
  • “Blijf maar met je voeten op de grond, in de echte wereld, dat is al moeilijk genoeg.”
  • "Ik ga zoiets nooit durven, ik ben niet zo moedig."

En ga zo maar door. Met andere woorden: je programmatie laat je niet eens toe om de droom als een waardevol iets te zien. We zijn zoveel bezig over propaganda vanuit de overheid, over leugens die moeten doorprikt worden, over massa-manipulatie, maar daarin vergeten we wel dat vele van onze veronderstellingen óók al geprogrammeerd zijn en dus erg beperkend kunnen werken. “Ja, maar dan denk ik…” Ja? Is het werkelijk jij die dat denkt? Of is het je programma dat werd geïnstalleerd nog vóór je er überhaupt over kon denken dat nu spreekt? Welnu, als je gelooft dat we massaal misleid en gemanipuleerd worden, dan wordt het hoog tijd dat je al je eigen veronderstellingen even heel kritisch onder de loep neemt! We zullen ons hier echter beperken tot de kracht van de droom die mogelijks door een veronderstelling die aan de basis ligt van je denken, wordt ontkracht. Als je je verzet tegen een samenleving die zich (al dan niet bewust) steeds meer op de weg naar verregaande controle begeeft, beeld je dan eens in wat voor een krachtig middel het is dat jij niet buiten de beperkingen van je eigen programma’s kan treden! Dat je niet meer buiten je eigen denkwereld van beperkingen kan gaan! Zie je dan nu hoe waardevol het is om dat wél te doen? Om even al die beperkende programma’s te omzeilen en een weg naar ‘buiten de Matrix’ te vinden? Dat is waar ik je nu op zal uitnodigen om de vraag ‘waar moet ik naartoe?’ te benaderen.

De droombrief

Als alles goed zit en je bent nog steeds aan het lezen, dan bestaat de kans dat er al enkele programma’s minder invloed op je hebben en er nu een openheid is gekomen voor een ongekende mogelijkheid: de droom. Uiteraard heb je het vermogen helemaal in jou en kan deze gewoon geactiveerd worden. In het begin gaat het misschien echter wat stroever, omdat je het (terug?) moet gaan oefenen, maar eens je je eraan overgeeft, zal je zien dat het gemakkelijk gaat ‘rollen’. Een vrij eenvoudige manier om aan het dromen te gaan, is dat je een droombrief schrijft aan jezelf. Dit gaat als volgt:

  • Bereid je mentaal voor op het schrijven van een droombrief aan jezelf. Denk even aan waar en wanneer je dat wil doen. ("Nu meteen!" is overigens ook een valabele optie!)
  • Zet je ergens neer waar je je rustig voelt en ongestoord bent. Dit kan gewoon thuis, maar ook op een bankje in de natuur of gelijk waar je onbewuste je mogelijks nu al naartoe leidt als je dit leest, in de vorm van een beeld. Pak het beeld gewoon aan en volg het.
  • Als je zo ver bent, projecteer jezelf dan naar 10 jaar later, waar je droom al werkelijkheid is geworden. Zet er geen enkele beperking op rond hoe je daar bent geraakt, welke stappen je hebt gezet en de vraag of het mogelijk of wenselijk is of iets dergelijks. Dat zijn gewoon je programma’s die beginnen te draaien. Negeer ze. Alles is mogelijk in de droom. ALLES. Het is JOUW droom. Als je dan al niet meer voluit mag gaan, wanneer dan wel? Geef je maar over aan die iedee van duizenden mogelijkheden die zich aandienen.
  • Begin met de aanspreking en eerste zin. Je schrijft naar jezelf van nu. Je begint bijvoorbeeld met ‘Beste X, je gaat het nooit geloven, maar ik schrijf je vanuit de toekomst waarin al je dromen waar zijn geworden’.
  • En fantaseer er dan maar op los! Waar ben je ergens? Hoe ziet die plek eruit? Wat ben je aan het doen daar? Wat zie je rondom jou? Met welke mensen hang je rond? Waar hou je je mee bezig? Hoe voelt het voor jou? Hoe kijk je naar het leven dat je leidt? Wat doe je anders? Etc. En je begint gewoon te schrijven wat je ziet en ervaart.
  • Denk erom! Het hoeft niet consistent te zijn! Je kan gerust iets schrijven wat daarna weer tegengesproken wordt. Laat de woorden gewoon rollen en geef je voor even over aan de droomenergie die door je zal stromen.
  • Als je voelt dat het genoeg is, dan ga je naar de afsluiting. Je kan bijvoorbeeld nog een aanmoediging meegeven aan je versie van nu, of een aantal tips, wat troostende woorden,… en voilà! Je brief is af!

 

Van droom naar plan?

Het eerste wat er zal gebeuren als je de brief hebt geschreven, is dat de vraag rijst: en wat moet ik hier nu mee? Onze animus zal er ons toe verleiden de droom als een doelstelling te zien, waarbij je een actieplan met verschillende stappen opmaakt. Nu, als dat ertoe leidt dat je in actie komt, is dat uiteraard een valabele optie en hoef je niet verder te lezen. Ga gerust ineens aan de slag! Echter, ik nodig toch uit om de anima-energie niet eenmalig te gebruiken, maar blijvend aanwezig te laten zijn. Dat wil in dit geval zeggen: dat je je blijvend laat leiden door de droomenergie. Als je een droom louter transformeert tot een doelstelling, zal je namelijk merken dat, zelfs als je je droom waarmaakt, er al een nieuwe doelstelling op je zit te wachten. Het wordt dan een ‘streven naar’, waarbij je voortdurend in dienst staat van datgene dat buiten je ligt. Het gevoel van verplichting, de lat hoog leggen, jezelf voortdurend onder druk zetten, etc ligt dan al heel snel op de loer. De droomenergie is echter van een andere orde dan dit. Het gaat eerder om een zachte duw in de rug, een aanmoediging, een speelse energie die mild en geduldig kan zijn, een gedrevenheid van binnenuit. Je intuïtie heeft tot jou gesproken in je droom. Als die tot je zou spreken in de vorm van een stem, terwijl je dat niet gewend bent, zou je misschien denken dat je schizofreen bent geworden. Daarom spreekt het graag in beelden. Dat beeld is symbolisch: het geeft je de kans om een ervaring te hebben, zonder dat per se elk concreet detail uit die droom moet waargemaakt worden. Het beeld gaat eerder om de vraag vanuit welke waarden je wil leven, welke talenten zich willen veruitwendigen, dan om hoe dat moet gebeuren. Het beeld geeft slechts een voorbeeld, een mogelijkheid. Het zal je intuïtie worst wezen of je in Spanje of Zuid-Amerika zit. Het gaat erom dat het je een indicatie stuurt van ‘een warme plek’ waar je bijvoorbeeld eigen groenten en fruit wil gaan verbouwen, waarvan Spanje of Zuid-Amerika mogelijkheden zijn waar dit zich kan voltrekken. Als je meer creativiteit wil uiten, dan is pottenbakken een mogelijkheid om dat te gaan doen. Echter, als je gaat schilderen, dan geeft dat hetzelfde gevoel, een gelijkaardige ervaring. Het gaat dus eerder om het onderliggende verlangen dan om het concrete voorbeeld zelf.

Wat je dus kan gaan doen, is in je brief op zoek gaan naar waarden en talenten die misschien met concrete beelden naar voren komen. Als je nog steeds gefocust bent op de plek waar je naartoe wil – maar er zouden zich door de droom ook plots hele andere zaken kunnen aanbieden! – dan kan je die plek beschrijven vanuit de onderliggende gedachten wat daar aanwezig is (bv. de zee of een bos, afgelegen of net niet, heel warm of gematigd, bergen of vlakten, etc.). Als dat onderliggende beeld duidelijk is, kan je gaan kijken of het overeenstemt met bepaalde plekken op aarde. Je blijft dit doen vanuit de idee: ‘Waar wil ik graag zijn?’ en niet vanuit het beperkende ‘Waar moet ik naartoe als ik wil ontkomen aan verregaande controle?’. Je zal dan merken dat de effectieve concrete plek veel minder uitmaakt dan je oorspronkelijk had gedacht en mee bezig was. De mogelijkheid wordt ‘lichter’, minder dwingend. Telkens wanneer je voelt dat er terug programma’s beginnen draaien, kan je je brief er weer bijnemen en die terug lezen, zodat je weer in dat lichtere kan vertoeven. Zo ‘installeer’ of integreer je de droomenergie steeds meer.

Van moeten naar ‘goesting’

“Hoe moet ik er dan geraken?”, zal je je nu afvragen. Welnu, misschien kan je die vraag even parkeren. Zoek eens datgene in je droom waar je energie van krijgt, ‘goesting’ om iets mee te doen in plaats van het zoveelste ‘moetje’ dat je eens gaat vastpakken. Pak er eens het gemakkelijkste en leukste uit in plaats van het moeilijkste. Maak eens geen stappenplan of financieel plan, maar begin gewoon een klein stukje uit je droom te leven. Ga eens een workshop bottenbakken doen. Doe eens die parachute-sprong die je altijd hebt willen doen. Ruim je huis eens niet op en zet je eens met dat boek dat al zo lang roept in het zonnetje. En vooral: durf je droom te delen met anderen! Houd hem in leven! Maak er desnoods een schilderij van of een collage dat je boven je bed hangt. Laat de droom een inspiratie voor je wezen. Ga rustig aan en stap voor stap, als de stap aanvoelt als een sprong in de grand canyon zal je die nooit wagen. Maak de stapjes kleiner, toegankelijker voor je, zodat de droom niet in de vuilbak belandt. Begin gewoon met je droom en je zal steeds meer beginnen voelen dat je ‘op je pad’ komt. Bij elke ontmoediging lees je de droom opnieuw (en ja, je mag er ook steeds opnieuw een nieuwe schrijven!). Je haalt er gewoon een elementje uit dat je, ook al is het in een andere vorm, in het hier en nu kan waarmaken. Je maakt de stap kleiner en je zal zien dat, telkens wanneer je een stapje neemt, er zich nieuwe ervaringen en mogelijkheden, nieuwe ontmoetingen voor je openbaren die je toen je de brief schreef zelfs nog niet had kunnen of durven bedenken!

Wil je een plek waar er ruimte is voor respect en verbinding? Leef dan in het nu vanuit deze waarden en snauw je medemens niet af in een chat of ga je buurman niet jouw levensfilosofie opdringen. Wil je meer in de natuur vertoeven? Doe het dan nu door meer in de natuur te zijn! Wil je meer leven vanuit authenticiteit? Trek dan je stoute schoenen aan en durf jezelf meer te uiten vanuit dat stuk! Wil je graag meer in het gezelschap van gelijkgestemden vertoeven? Stuur dan dat ene kwetsbare berichtje met een vraag naar ontmoeting. Maak contact. Zoek verbinding. Deel je dromen. Misschien sta je er nog van versteld hoe je innerlijke kracht je op weg helpt om op die plek te geraken waar je wil zijn. Laat de droom toe en je zal verbaasd zijn over de kracht ervan. Tegen die kracht, die individueel in jou ontwaakt en daardoor ook massaal ontwaakt in het collectief, zal geen enkele elite opgewassen zijn. Jouw droom is hun nachtmerrie. Er zal voor hen geen andere keuze zijn dan hun plannen te herzien, aangezien elke opgelegde utopie het onvermijdelijk in zich draagt om dystopisch te worden. De enige mogelijkheid die nog zal bestaan, is om ieder zijn of haar unieke, authentieke droom waar te laten maken. Authenticiteit komt steeds van binnenuit en draagt de kans om de inspireren. Ze zal nooit opleggen of dwingen, steeds ruimte laten voor de authenticiteit van de ander. Dát is de nieuwe plek waar we naar op weg mogen, wat mij betreft.

Ben je een durver die plots de drive heeft gevonden? Ga ervoor! Voel je nog veel obstakels en weerstand, neem dan zeer kleine stapjes in het hier en nu. Neem eventueel een coach of psychotherapeut onder de arm die je kan helpen om je obstakels te overwinnen. Eens je de brief hebt geschreven, heb je in elk geval al gehoor gegeven aan de roep die je vraagt om de held of heldin te worden van je eigen verhaal. Ga op weg! Elk obstakel dat je overwint – klein of groot – vraagt om heldenmoed en zal je een hernieuwde kracht vanuit herwonnen vermogens geven. En onthoud vooral dat de meest gemoedelijke plek om te vertoeven dicht bij jezelf ligt en deze steeds toegankelijk is, waar ter wereld je ook bent!

Ik wens je veel heldenmoed toe, lieve lezer, om de juiste plek voor jezelf te vinden.