Scott Ritter: Een “gevaarlijk, bloederig en smerig spel”

De toespraak van de Russische president Vladimir Poetin in de Valdai Club afgelopen donderdag lijkt Rusland op ramkoers te hebben gezet met de door de VS geleide “Rules Based International Order” (RBIO). De regering Biden publiceerde twee weken eerder haar Nationale Veiligheidsstrategie (NSS) voor 2022, een luidkeels verkondigde verdediging van de RBIO die de oorlog […] The post Scott Ritter: Een “gevaarlijk, bloederig en smerig spel” appeared first on Frontnieuws.

Deel dit artikel

Scott Ritter: Een “gevaarlijk, bloederig en smerig spel”

De toespraak van de Russische president Vladimir Poetin in de Valdai Club afgelopen donderdag lijkt Rusland op ramkoers te hebben gezet met de door de VS geleide “Rules Based International Order” (RBIO).

De regering Biden publiceerde twee weken eerder haar Nationale Veiligheidsstrategie (NSS) voor 2022, een luidkeels verkondigde verdediging van de RBIO die de oorlog verklaart aan “autocraten” die “overuren maken om de democratie te ondermijnen.”

Deze twee visies op de toekomst van de wereldorde definiëren een wereldwijde concurrentie die van existentiële aard is geworden. Kortom, er kan maar één winnaar zijn.

Gezien het feit dat de belangrijkste spelers in deze wedstrijd de vijf verklaarde kernmachten zijn, zal de manier waarop de wereld de nederlaag van de verliezende partij verwerkt, voor een groot deel bepalen of de mensheid de volgende generatie zal overleven.

“We bevinden ons nu in de eerste jaren van een beslissend decennium voor Amerika en de wereld,” schreef de Amerikaanse president Joe Biden in de inleiding van de NSS van 2022. “De voorwaarden voor de geopolitieke concurrentie tussen de grootmachten zullen worden vastgesteld … het tijdperk na de Koude Oorlog is definitief voorbij, en er is een wedstrijd gaande tussen de grootmachten om vorm te geven aan wat er daarna komt.”

De sleutel tot het winnen van deze competitie, aldus Biden, is Amerikaans leiderschap: “De behoefte aan een sterke en doelgerichte Amerikaanse rol in de wereld is nog nooit zo groot geweest.”

In de NSS van 2022 werd de aard van deze competitie in grimmige termen uiteengezet. Biden beweerde: “Democratieën en autocratieën zijn verwikkeld in een wedstrijd om te laten zien welk bestuurssysteem het beste kan presteren voor hun volk en de wereld.”

De Amerikaanse doelstellingen in deze wedstrijd zijn duidelijk:

“Wij willen een vrije, open, welvarende en veilige internationale orde. Wij streven naar een orde die vrij is omdat zij mensen in staat stelt hun fundamentele, universele rechten en vrijheden te genieten. Zij is open in die zin dat zij alle naties die deze beginselen onderschrijven de mogelijkheid biedt deel te nemen aan en een rol te spelen in de vormgeving van de regels.”

Volgens Biden staan de krachten van de autocratie, aangevoerd door Rusland en de Volksrepubliek China (VRC), de verwezenlijking van deze doelstellingen in de weg. “Rusland,” verklaarde hij, “vormt een onmiddellijke bedreiging voor het vrije en open internationale systeem en lapt de basiswetten van de internationale orde vandaag roekeloos aan zijn laars, zoals zijn brute aanvalsoorlog tegen Oekraïne heeft aangetoond. De Volksrepubliek China daarentegen is de enige concurrent met zowel de intentie om de internationale orde opnieuw vorm te geven als, in toenemende mate, de economische, diplomatieke, militaire en technologische macht om dat doel te bereiken.”

Rusland en China

Natuurlijk hebben Rusland en China bezwaren tegen het wereldbeeld van Biden, en in het bijzonder tegen hun rol daarin. Dit bezwaar werd al op 4 februari geuit, toen Poetin een ontmoeting had met de Chinese president Xi Jinping in Peking, waar de twee leiders een gezamenlijke verklaring vrijgaven die diende als een ware oorlogsverklaring aan het RBIO.

“De partijen [d.w.z. Rusland en China] zijn van plan zich te verzetten tegen pogingen om universeel erkende formaten en mechanismen die in overeenstemming zijn met het internationaal recht [d.w.z. de Law Based International Order (LBIO)] te vervangen door regels die door bepaalde naties of blokken van naties onderhands zijn opgesteld [d.w.z. de RBIO], en zijn tegen het indirect en zonder consensus aanpakken van internationale problemen, tegen machtspolitiek, intimidatie, unilaterale sancties en extraterritoriale toepassing van jurisdictie.”

Rusland en China zijn niet uit op een confrontatie, maar benadrukken in hun gezamenlijke verklaring de noodzaak van samenwerking tussen landen:

“De partijen herhalen de noodzaak van consolidatie, niet van verdeling van de internationale gemeenschap, de noodzaak van samenwerking, niet van confrontatie. De partijen verzetten zich tegen de terugkeer van de internationale betrekkingen naar de toestand van confrontatie tussen grootmachten, waarbij de zwakken ten prooi vallen aan de sterken.”

Rusland en China zijn van mening dat de problemen waarmee de wereld wordt geconfronteerd, het gevolg zijn van de druk die wordt uitgeoefend door het collectieve Westen, geleid door de Verenigde Staten. Poetin benadrukte dit punt in zijn Valdai-toespraak.

“Het kan gezegd worden”, aldus Poetin, “dat dit Westen de afgelopen jaren, en vooral de afgelopen maanden, een aantal stappen heeft gezet in de richting van escalatie. Strikt genomen vertrouwt het altijd op escalatie; dat is niet nieuw. Het gaat om het uitlokken van de oorlog in Oekraïne, de provocaties rond Taiwan en de destabilisering van de wereldwijde voedsel- en energiemarkten.”

Volgens Poetin kan er weinig worden gedaan om deze escalatie te voorkomen, omdat de wortel van het probleem de aard van het Westen is. Hij zei:

“Het westerse model van globalisering, neokoloniaal in zijn kern, was ook gebouwd op standaardisatie, op financieel en technologisch monopolisme, en op het uitwissen van alle verschillen. De opdracht was duidelijk: de onvoorwaardelijke dominantie van het Westen in de wereldeconomie en -politiek versterken, en daartoe de natuurlijke en financiële hulpbronnen, de intellectuele, menselijke en economische capaciteiten van de hele planeet ten dienste stellen, onder het mom van de zogenaamde nieuwe wereldwijde onderlinge afhankelijkheid.”

Westerse suprematie

Er kan geen sprake meer zijn van samenwerking tussen Rusland en het Westen, zei Poetin, omdat het door de Amerikanen gedomineerde Westen standvastig vasthoudt aan de suprematie van zijn eigen waarden en systemen, met uitsluiting van alle andere.

Poetin richtte zich tegen deze exclusiviteit. “Westerse ideologen en politici,” zei hij, “vertellen de hele wereld al vele jaren: Er is geen alternatief voor de democratie. Ze hebben het echter over het westerse, zogenaamd liberale model van de democratie. Zij verwerpen alle andere varianten en vormen van democratie met minachting en – dat wil ik benadrukken – met arrogantie.”

Bovendien merkte Poetin op: “Het arrogante streven naar wereldheerschappij, naar het dicteren of handhaven van leiderschap door dictaat, leidt tot het verval van het internationale gezag van de leiders van de westerse wereld, waaronder de Verenigde Staten.”

De oplossing, zo verklaarde Poetin, is het verwerpen van de exclusiviteit van het Amerikaanse RBIO-model. “De eenheid van de mensheid is niet gebaseerd op het bevel ‘doe het zoals ik’ of ‘word zoals wij’,” zei Poetin, en merkte eerder op dat “zij wordt gevormd rekening houdend met en gebaseerd op de mening van allen en met respect voor de identiteit van elke samenleving en natie. Dit is het beginsel waarop engagement op lange termijn in een multipolaire wereld kan worden gebouwd.”

Ideeënstrijd

De strijdlijnen zijn getrokken – een door Amerika geleide singulariteit aan de ene kant en een door Rusland en China geleide multipolariteit aan de andere kant.

Een directe militaire botsing tussen de voorstanders van de RBIO en de voorstanders van de LBIO zou letterlijk nucleair zijn en de wereld vernietigen die zij willen controleren.

Het dreigende Armageddon zal dan ook niet worden bepaald door militaire macht, maar door ideeën – welke partij de mening van de rest van de wereld aan haar kant kan krijgen. Hierin ligt de sleutel om te bepalen wie zal winnen – de gevestigde RBIO, of de opkomende LBIO?

Het antwoord lijkt steeds duidelijker – het is verreweg de LBIO.

Amerika gaat achteruit. Het Amerikaanse democratische model faalt in eigen land en kan als zodanig niet op verantwoorde wijze op het wereldtoneel worden geprojecteerd als iets dat navolging verdient. De RBIO valt uit zijn voegen.

Op alle fronten wordt het geconfronteerd met organisaties die de LBIO-visie omarmen en falen. De G-7 verliest van de BRICS; de NAVO valt uiteen terwijl de Shanghai Cooperation Organization zich uitbreidt. De Europese Unie stort in, terwijl de Russisch-Chinese visie voor een trans-Euraziatische economische unie bloeit.

“Macht over de wereld,” verklaarde Poetin op Valdai, “is precies waar het zogenaamde Westen op heeft ingezet. Maar dit spel is zeker een gevaarlijk, bloedig en, zou ik zeggen, smerig spel.”

Er is geen ontkomen aan het komende conflict. Maar, zoals Poetin opmerkte en de Bijbelse passage uit Hosea 8:7 parafraseerde: “Wie de wind zaait, zal, zoals het gezegde luidt, de storm oogsten. De crisis is inderdaad mondiaal geworden; ze raakt iedereen. We hoeven ons geen illusies te maken.”

Hieraan moet Matteüs 24:6 worden toegevoegd: “En gij zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen. Ziet toe dat u niet verontrust wordt, want al deze dingen moeten geschieden, maar het einde is nog niet gekomen.”

Al deze dingen moeten geschieden.

Maar het einde is nog niet in zicht.

Het verval van de Amerikaanse hegemonie in mondiale aangelegenheden vereist niet dat de vier ruiters van de apocalyps op de planeet worden losgelaten.

Amerika heeft zijn momenten gehad. Zoals Paul Simon zong in zijn klassieke lied American Tune, “We [Amerika] come in the age’s most uncertain hour.”

De geschiedenis zal nooit de Amerikaanse eeuw vergeten, waarin de kracht van zijn industrie en volk niet één, maar twee keer de wereld te hulp schoot “in het meest onzekere uur.”

Maar het tijdperk van de Amerikaanse suprematie is voorbij, en het is tijd om over te gaan naar wat de toekomst brengt – een nieuw tijdperk van multipolariteit waarin Amerika slechts één van de velen is.

Wij kunnen natuurlijk besluiten ons tegen deze overgang te verzetten. De NSS 2022 van Biden is inderdaad letterlijk een routekaart voor dat verzet. We kunnen, zoals de dichter Dylan Thomas schreef, niet kiezen voor “go gentle into that good night”, maar voor “Rage, rage against the dying of the light.”

Maar tegen welke prijs? Het einde van de Amerikaanse singulariteit hoeft niet het einde van Amerika te betekenen. De Amerikaanse droom kan een haalbare mogelijkheid zijn, als hij eenmaal is ontdaan van de noodzaak de wereld te domineren om hem in stand te houden.

Het alternatief is grimmig. Als de VS ervoor kiezen het tij van de geschiedenis te weerstaan, zal de verleiding om het laatste wapen van existentiële overleving te gebruiken – Amerika’s nucleaire arsenaal – reëel zijn.

En niemand zal overleven.

Uiteindelijk is de beslissing om “het dorp te verbranden om het te redden” aan het Amerikaanse volk.

We kunnen instemmen met het gebrekkige zelfmoordpact “democratie versus autocratie” dat inherent is aan de NSS van 2022, of we kunnen erop aandringen dat onze leiders het overgebleven Amerikaanse leiderschap en gezag gebruiken om de planeet naar een nieuwe fase van multilateralisme te leiden waarin onze natie bestaat als één onder gelijken.

Scott Ritter is een voormalig inlichtingenofficier van het U.S. Marine Corps die gediend heeft in de voormalige Sovjet-Unie bij de uitvoering van wapenbeheersingsverdragen, in de Perzische Golf tijdens operatie Desert Storm en in Irak bij het toezicht op de ontwapening van massavernietigingswapens. Zijn meest recente boek is Disarmament in the Time of Perestroika, gepubliceerd door Clarity Press.

Via Consortiumnews.com.


Copyright © 2022 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

OEKRAÏNE CONFLICT DOSSIER

Neem NU voorzorgsmaatregelen: De winter van ellende staat voor de deur!



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

The post Scott Ritter: Een “gevaarlijk, bloederig en smerig spel” appeared first on Frontnieuws.