Open brief aan Marc Van Ranst

In de nacht van 30 op 31 mei 2022 kon Marc Van Ranst om 2u 's nachts de slaap niet vatten en vond hij het nodig om aan zijn volgers te vragen of iemand mij kent. Hij kent mij echter maar al te goed en wou vooral niet bepaald vriendelijke reacties uitlokken jegens mezelf. Ik vond het dan ook nodig om te reageren. Aangezien hij me geblokkeerd heeft op Twitter doe ik het via deze open brief.

Deel dit artikel

Open brief aan Marc Van Ranst

Lieve Marc,

Vooreerst wil ik u van harte bedanken dat u zoveel tijd en moeite steekt in het vergroten van mijn naamsbekendheid. Ik ben wel wat verbaasd dat u mij niet meer lijkt te kennen. Op 2 februari 2022 jongstleden contacteerde u nog de Federale politie (via Twitter uiteraard) omdat u vond dat ze mij moesten arresteren voor opruiing. De politie heeft daar overigens eens goed mee gelachen. Het enige wat ik immers al bijna 2 jaar doe is mensen uitleggen dat de maatregelen die u mee heeft helpen doorvoeren zeer nefast zijn en waren. Zowel voor onze maatschappij als voor onze gezondheid. U heeft het heel moeilijk met het feit dat ik geregeld op sociale media uw uiteenzetting uit 2019 deel waar u letterlijk uitlegt hoe u de Belgische bevolking ten tijde van de Mexicaanse griep heeft gemanipuleerd om meer mensen te kunnen prikken. Deze prikken waren toen helemaal niet efficiënt en hebben helaas veel mensen enorm ziek gemaakt. Ik wil vooral dat zoveel mogelijk mensen (in)zien op welke manier u dit toen gedaan heeft. Het is dan ook zeer frappant om vast te stellen dat u de afgelopen twee jaar exact dezelfde technieken heeft gebruikt. De Belgische Vereniging van Artsensyndicaten (BVAS) eiste overigens al meer dan 10 jaar geleden uw ontslag als Interministerieel Commissaris Influenza omdat u toen zeer zware (deontologische) fouten heeft gemaakt.

Ik weet en begrijp dat u het moeilijk heeft met kritische stemmen die uw narratief doorprikken. U heeft de afgelopen twee jaren al tal van gerenommeerde wetenschappers én professoren belachelijk gemaakt. Dit doet u nooit met wetenschappelijke argumenten maar enkel ad hominem. Uiteindelijk heeft nooit iemand de waarheid in pacht. Wetenschap draait echter om steeds alles opnieuw in vraag te stellen. Wetenschappers mogen en moeten het oneens zijn en moeten elkaar steeds uitdagen om effectief tot vooruitgang te komen. Ongeveer een jaar geleden waren er wetenschappers die zich afvroegen of de prikken wel zo efficiënt waren als u toen beweerde. U noemde deze mensen gevaarlijk en u beschuldigde hen van het verspreiden van desinformatie. Bepaalde wetenschappers verloren zelfs hun job omdat u het nodig vond om hen publiekelijk te vernederen. Een jaar later is, helaas, gebleken dat deze kritische wetenschappers wel degelijk gelijk hadden. Ook ik vind dit zeer spijtig want het ware uiteraard veel beter geweest moest u gelijk hebben gehad.

Ik denk echter dat het stilaan tijd is om te stoppen met kritische stemmen belachelijk te maken. U was zeer populair en werd als het ware een superster. Als u op dezelfde manier andere mensen onterecht gaat blijven vernederen gaat er in de niet zo heel verre toekomst niet veel meer van uw sterrenstatus overblijven. U moet zich uiteraard niet tegen mij excuseren want ik ben mijn job niet verloren en ik heb ondertussen wel een stevige olifantenvel verkregen. Ik denk wel dat het stilaan tijd is om u te excuseren bij de wetenschappers die wel de moed hadden om, weliswaar heel voorzichtig, tegen uw narratief in te gaan. Laat zien dat u wel een goede wetenschapper bent en ga met hen in dialoog en tracht te voorkomen dat er bij een volgende crisis, of bij een volgende opstoot van hetzelfde virus, opnieuw dezelfde fouten worden gemaakt.

Veel liefs,

Steven

Ps. U mag mij altijd bellen om het uit te praten. U heeft mijn nummer (nog).