Goed of fout, ik blijf bij wat ik geloof

Wat is dat toch met die vreemde stoïcijnse reactie van de “schapenkant” van dit debat? Ik hoor steeds meer sentimenten als: “Het kan me niet schelen of je gelijk hebt, ik blijf bij mijn standpunt.” Waar gaat dat allemaal over? schrijft Todd Hayen. Als een kapitein van een schip, verslagen in de strijd, schip zinkend, […] The post Goed of fout, ik blijf bij wat ik geloof appeared first on Frontnieuws.

Deel dit artikel

Goed of fout, ik blijf bij wat ik geloof

Wat is dat toch met die vreemde stoïcijnse reactie van de “schapenkant” van dit debat? Ik hoor steeds meer sentimenten als: “Het kan me niet schelen of je gelijk hebt, ik blijf bij mijn standpunt.” Waar gaat dat allemaal over? schrijft Todd Hayen.

Als een kapitein van een schip, verslagen in de strijd, schip zinkend, staand op de brug, sabel getrokken, “verdomme klootzakken! Ik ga ten onder met mijn schip!” En dat doet hij ook. Haaienvoer.

Iedereen is tegenwoordig een slechte verliezer.

Vroeger hoorde een nederlaag bij het leven en leerde men van zijn fouten of mislukkingen. Nu krijgt iedereen een prijs enkel voor deelname. De gejaagden willen hun prijs, en ze deinzen er niet voor terug om die te krijgen. “Ik was trouw aan de zaak tot het einde toe!”

Ze zullen ten onder gaan in hun arrogantie, onwetendheid en koppigheid. Jammer. Hoe cliché het ook is om te zeggen, we zitten inderdaad in hetzelfde schuitje. De schapen zijn niet de vijand. Ze mogen dan zwakheden hebben gehad waardoor ze verantwoordelijk zijn voor deze shit show, maar ze hebben hem niet gecreëerd, en ze hebben niets gekregen voor hun trouw aan hun marionettenmeesters, dat is zeker.

Deze arme mensen zijn onze broeders en zusters. Wij staan klaar om hen met open armen terug te verwelkomen in het menselijk ras, maar dat is onmogelijk als zij trouw blijven zweren aan de vijand.

Ze moeten op een gegeven moment hun sabel neerleggen. Het lijkt er niet op dat ze daar überhaupt toe bereid zijn. Op dit punt in de wedstrijd hebben we alleen maar genoten van de halftime show. Ik denk dat als de diepere winter aanbreekt, het echte spel verder zal gaan.

Maar wat is deze vreemde schapenpsychologie? – “Ik geef hoe dan ook niet op.”

Ik herinner me dat als kind, in het naoorlogse Amerika (zelfs 20 jaar na WOII waren we er als kinderen nog steeds door gebiologeerd) een favoriet jongens tijdverdrijf was: oorlogje spelen in de achtertuin. Soms hadden we plastic militaire stijl M1 geweer speelgoed, maar meestal gebruikten we gewoon stokken, of zelfs denkbeeldige wapens (zeker de granaten waren slechts “luchtbommen”).

Wat het meest voorkwam was dat je een kind duidelijk wegblies terwijl hij zonder dekking door de open vlakte van je achtertuin rende, en hij bleef rennen! “Je bent dood!!! Je bent dood!!!” en het antwoord was meestal: “Nee, dat ben ik niet!!! Je hebt gemist! Dat krijg je als je met denkbeeldige kogels en granaten speelt – dood is subjectief.

Er is inderdaad deze vorm van koppigheid onder de slecht geïnformeerden. Ze hebben het verkeerde team gekozen, duidelijk en eenvoudig, en het is gênant en beschamend om dat toe te geven. Gedood worden in een oorlogsspel voor een kleine jongen is ook beschamend, dus als er geen echte redenen zijn om dood te zijn, waarom dan niet ontkennen? Mijn woord is net zo goed als het jouwe.

Mijn gevoel zegt me dat er meer aan de hand is dan dat. En dit is waar het eng wordt. Er lijkt hier een vreemd psychologisch iets plaats te vinden. Ja, het heeft te maken met de loyaliteit van een sektelid aan hun “Christus-achtige” leider. En ik zou zeggen dat het hetzelfde is, behalve dat dit geen trouw is aan een persoon, zoals de Duitse verliefdheid op Hitler in de jaren dertig. Is het een trouw aan een concept of een idee? Bijna, maar zelfs dat klinkt niet echt waar. Het voelt meer alsof ze geprogrammeerd zijn om iets te geloven wat ze niet eens kunnen beschrijven of definiëren.

Ik was erg blij toen Mattias Desmets boek The Psychology of Totalitarianism uitkwam. Hij probeerde precies uit te leggen waar ik het over heb in psychologische en sociale termen. Ik geloofde daar een tijdje in, en doe dat nog steeds totdat ik mijn eigen vormingshypothese kan bewijzen.

Desmet verklaart zijn “massavorming” in termen van omgeving, zowel fysiek als geestelijk, waardoor een perfecte voedingsbodem ontstaat voor manipulatie door een snode kracht zoals de overheid of een elitaire groep mensen. Zijn uitleg snijdt wel hout, en ik zou er Dr. Mark McDonald’s aanpassingen aan de theorie aan willen toevoegen, en zelfs Dr. Robert Malone’s idee dat deze massavorming een vorm van psychose is.

Maar er knaagt bij mij nog steeds iets aan dit alles. Ik kan er niet echt de vinger op leggen.

De mensen die ik ben tegengekomen die bij hun conventies blijven, zijn daar niet erg slim in. Ze zijn er zelfs niet erg gepassioneerd over. Ze duwen geen bewijzen in je gezicht, of tieren en tieren over de deugden van de medische kracht van de vaccins en de uiteindelijke gevaren van alternatieve behandelingen zoals Ivermectine.

Meestal spugen ze u gewoon toe en zeggen ze dat u een wetenschapsontkenner bent of een egoïstische sukkel. Er zit weinig wetenschap of logica of zelfs maar bewijs achter hun loyaliteit. Je krijgt ze niet eens zover dat ze je uitleggen wat ze geloven, behalve “als er een booster komt, neem ik die” met een beetje zompige dufheid in hun ogen. Soms is het onnatuurlijk griezelig.

Dit is een gok, daar ben ik het mee eens. Maar het lijkt erop dat ik niet de enige ben die zich dit afvraagt. Tot mijn verbazing heb ik onlangs nieuwsberichten en video’s gezien over “vreemde persoonlijkheidsveranderingen” als gevolg van verschillende elementen in de vaccins.

Ik ben lid van een Facebookgroep met de titel “Died Suddenly Worldwide” en er zijn verschillende discussies geweest, met honderden reacties, over dit onderwerp. Natuurlijk wijzen ze allemaal naar de prik als de bron voor deze hersenveranderingen. Met al het gepraat over zombies en dergelijke sinds het begin van deze waanzin, wie weet.

Nu denk ik wel dat dit idee voer is voor paranoia. De indruk dat snappies hun verstand verloren hebben is welig tierend. Denk aan de suggestie van de CSPO in Ontario (College of Physicians and Surgeons of Ontario) om de vaccinatieweigeraars psychologisch te laten beoordelen. (De CSPO heeft hier nogal voortvarend een paar stappen van teruggenomen, maar let wel, de aanklacht is in wezen juist). Na deze beoordeling kan de patiënt worden doorverwezen naar een psychiater, of onmiddellijk door de huisarts aan de psychotrope middelen worden gezet.

De ene of de andere partij in een debat voor gek verklaren is een vrij gebruikelijke tactiek om het standpunt van de beschuldigende partij waarheidsgetrouw te maken. Wat ik beschrijf lijkt echter heel anders. Ik neem persoonlijk waar wat ik hier heb gepresenteerd. En eerlijk gezegd krijg ik er de kriebels van.

Van mensen die hun rationele denkvermogen verliezen, is bekend dat zij historisch gezien nogal gruwelijke dingen doen. Ze doen deze dingen zonder blikken of blozen, en als zij niet de “doeners” zijn, kijken ze de andere kant op terwijl anderen “doen”.

Het heeft geen zin om te proberen een schaal te leggen op dit vermogen om wreedheden te begaan. Zodra je het verstand verliest, verlies je het allemaal. Het ontkennen van de gevaren van de vaccins, met overvloedig bewijs dat ze zeker gevaarlijk zijn, suggereert een verlies van logisch redeneren – het is niet langer een kwestie van een individu dat een subjectieve keuze maakt.

Als een persoon eenmaal het logisch redeneren heeft verloren, is het onmogelijk te zeggen waartoe hij in staat is. Mensen werden tijdens de Tweede Wereldoorlog in gaskamers gestopt, en de meeste gewone burgers gaven geen kik (vertel me niet dat ze niet wisten dat er iets vreemds aan de hand was toen plotseling alle Joden in hun buurt verdwenen).

En zeker de duizenden militairen die belast waren met de uitroeiing hebben ook niet met hun ogen geknipperd. Mensen zijn tot deze waanzin in staat, en het verlies van het vermogen om rationeel te denken is de eerste stap naar dit gedrag.

Onnodig te zeggen dat, zoals ik hierboven vermeld, de schapen met de vinger zullen wijzen en zeggen: “jij bent het!” als ze ooit beschuldigd worden. Dus, wie zal zeggen wat de echte magere kant is van dit alles.

Ik denk dat we gewoon afwachten wat er gebeurt. Tot nu toe is dit gebrek aan ratio niet aanwezig bij elke geprikte persoon die ik ben tegengekomen. Maar die statistiek blijft misschien niet lang overeind. Pak uw CDC-handboek over zombies, lees u in, en wees voorbereid!


Copyright © 2023 vertaling door Frontnieuws. Toestemming tot gehele of gedeeltelijke herdruk wordt graag verleend, mits volledige creditering en een directe link worden gegeven.

COVID-19 VACCIN DOSSIER

Dr. Astrid Stuckelberger over een mogelijke Zombiepandemie



Volg Frontnieuws op Telegram

Lees meer over:

The post Goed of fout, ik blijf bij wat ik geloof appeared first on Frontnieuws.