Geert Vanden Bossche: Deze mail stuurde ik gisteren naar de leden van De Kamer (PDF)

Hiermee reageer ik op de ad hominem-aanval en lastercampagne van een aantal Belgische academici die blijkbaar als enige doelstelling hebben om mijn professionele ervaring en wetenschappelijke inzichten op het gebied van de immunologie, vaccinologie en virologie in diskrediet te brengen. Download de PDF onderaan dit artikel.

Deel dit artikel

Geert Vanden Bossche: Deze mail stuurde ik gisteren naar de leden van De Kamer (PDF)

Geachte lezer,

Het wordt ten zeerste gewaardeerd dit zo wijd mogelijk te verspreiden.

Reactie verstuurd aan alle leden van de ComissieGezondheid en Gelijke Kansen van de Kamer

Hiermee reageer ik op de ad hominem-aanval en lastercampagne van een aantal Belgische academici die blijkbaar als enige doelstelling hebben om mijn professionele ervaring en wetenschappelijke inzichten op het gebied van de immunologie, vaccinologie en virologie in diskrediet te brengen.

Ik stel vooreerst vast dat dit de zoveelste poging is van een aantal academici om zich te laten gelden door elke kennis, elke expertise en elk wetenschappelijk inzicht dat niet gebaseerd is op de enige standaard die zij kennen en handhaven, t.t.z., publicaties in peer-reviewed journals, genadeloos te negeren. Zij onderschrijven daarmee voor zichzelf een certificaat in de kortzichtigheid. Deze Belgische academici hebben blijkbaar nog steeds niet begrepen dat publicaties alleen geen oplossing vormen voor complexe gezondheidsproblemen. Waar zijn immers de publicaties van deze grotendeels door gelden van de belastingbetaler gefinancierde samenzweerders die een concrete bijdrage hebben geleverd tot de oplossing van maatschappelijke gezondheidsproblemen? Welke bijdrage leveren zij m.a.w. aan de maatschappij in ruil voor de gelden die zij gebruiken om hun wetenschappelijke ambitie te bevredigen? Zij getuigen van een totaal vastgeroeste mentaliteit die steevast blijft geloven in inductieve wetenschap. Zij genereren gegevens en trekken op basis daarvan theoretische conclusies die zich slechts hoogst zelden in een voor de maatschappijnuttige oplossing laten vertalen. Een 12-tal jaar geleden besloot ik dan ook om het over eentotaal andere boeg te gooien omdat ik tot het inzicht was gekomen dat niet de inductieve maar deductieve wetenschap een efficiëntere manier is om complexe problemen aan te pakken. Daarbij probeer ik om complexe problemen op te lossen door te vertrekken van fundamentele waarheden uit de verschillende disciplines die een complex probleem aanbelangen (zoals bv.het doorgronden van een pathogenese, het concipiëren van universele immuuninterventies i.p.v. pathogeen-specifieke of gepersonaliseerde immunisatie; het analyseren van interacties tussen pathogenen en het immuunsysteem ter voorspelling van de evolutie van eenpandemie). Op basis daarvan bouw ik aan een hypothese waarvan ik de wetenschappelijke plausibiliteit test door de compatibiliteit van de verschillende puzzelstukken uit de diverse deelgebieden te verifiëren aan de hand van eigen kennis/ervaring en diverse geschriften.

Publicaties zijn m.a.w. voor mij geen doel op zich (zoals dat wel degelijk het geval is voordeze academici); ik gebruik ze slechts als instrument om de puzzelstukken op een wetenschappelijk verantwoorde manier in elkaar te passen. Die strategie levert weliswaar geen academische publicaties op maar laat wel toe om zaken holistisch te onderzoeken en vooral ook om inzichten te verwerven in complexe uitdagingen, o.a.uitdagingen met betrekking tot de volksgezondheid. Ze laat ook toe uitvindingen te doen en nieuwe en kritische inzichten te verwerven, zelfs in materies die - zoals bij uitstek vaccinologie - nog steeds onderhevig zijn aan dogma’s en stugge paradigma’s.

Op die manier wordt men blijkbaar als dissident gecatalogeerd en door de meelopers in de academische wereld miskend. Op die manier was ik diegene die destijds als projectmanager in de vaccin industrie werd bekritiseerd omdat ik me verzette tegen de verdere ontwikkeling van een vaccin tegen genitale herpes (HSV-2) waarvan ik wist dat het alleen maar zou beschermen tegen de symptomen maar niet tegen de transmissie van het virus, met alle gevolgen van dien. De man aan wie ik destijds rapporteerde en tot voor kort de ‘operationWarp Speed’ leidde, verplaatste me toen naar de afdeling R&D, waar ik jarenlang verantwoordelijk was voor gespecialiseerd onderzoek op adjuvantia (en ja, terloops maar niet onbelangrijk: het publiceren van onderzoeksresultaten was in die context vanzelfsprekend uitden boze). Het bedrijf besloot echter de ontwikkeling van het vaccin verder te zetten tot ik vele jaren later (ik had toen het bedrijf reeds verlaten) van voormalige collega’s te horen kreeg dat nieuwe studies hadden gefaald en wel precies omwille van de reden die ik destijds had aangegeven. Diezelfde manier van werken leidde ertoe dat ik tijdens de Ebola crisis in West-Afrika (2014-2016) eigenhandig één van de grootste blunders in de geschiedenis van de vaccinologie blootlegde (de nieuwsgierigen kunnen het rapport lezen op https://uploads-ssl.webflow.com/616004c52e87ed08692f5692/61f65c43db047c9050ffe014_Critical_analysis_Ebola_vaccine_trial_GVB.pdf). Opnieuw werd ik tot dissident verklaard maar het schandaal was kleinschalig genoeg om in de doofpot te worden gestopt. Toen kwam Covid-19. Ik voelde me reeds goed voorbereid. Toch heb ik nog 2 maanden dag en nacht opzoekingen gedaan vooraleer ik mijnoproep tot debat stuurde naar de WHO. Ik ben dus niet aan mijn proefstuk toe als het gaat om in mijn passie voor vaccins duidelijke contra-indicaties voor hun gebruik te identificeren. Terwijl ik ondertussen op basis van sympathiserende emails, die ik ontving van voormalige collega’s (waaronder ook enkele prominente vaccinologen), kan besluiten dat in die kringen collega-wetenschappers in het werkveld mijn waarschuwingen en voorspellingen wél degelijk ernstig nemen, moet ik met lede ogen toezien hoe enggeestige academici in universiteiten zich organiseren om een poging tot karaktermoord te ondernemen. De inhoud van de door mij kenbaar gemaakte inzichten is daarbij niet eens van belang. Of misschien overstijgen die hun petje? Blijkbaar heeft inderdaad nog geen van hen ooit gehoord over ‘immune escape’, laat staan dat zij – nu meer dan 10 jaar na de eerste publicaties - reeds zouden gehoord hebben van het bestaan van aangeboren antistoffen, de 2 grote pilaren waarop mijn inzichten in de pandemie zijn gebaseerd.

Wat is met andere woorden hùn bijdrage tot de analyse van de pandemie, waar zijn hun voorspellingen en inzichten en vooral...waar zijn hun publicaties in peer-reviewed papers over deze pandemie? Waar blijft hun internationale ervaring op de verschillende deelgebieden? Wie van hen heeft überhaupt enige ervaring opgedaan met het vaccineren tegen acute virale infecties tijdens een pandemie? Ik respecteer hun keuze om mee te stappen in de wedloop voor steeds meer publicaties maar dit wil nog lang niet zeggen dat ik ondertussen mijn hersenen in slaap wiegde aan het strand van Oostende. Tijdens mijn loopbaan deed ik internationale wetenschappelijke en vaccin-gerelateerde ervaring op in 6 verschillende landen, hield herhaaldelijk keynote voordrachten op internationale vaccincongressen (waarop ik nooit veel van hun volk aantrof) en verrichtte baanbrekend werk in de industrie op het gebied van biofysische analyse van nieuwe, geadjuveerde vaccins. Op basis van mijn veelzijdig wetenschappelijke achtergrond verwierf ik in 2008 een permanente werk- en verblijfsvergunning in de VS op basis van buitengewone vaardigheden en prestaties (‘extraordinary abilities and achievements’) en beschik ik over aanbevelingsbrieven van wetenschappers en vaccinologen met een CV waar deze stoet van academici nog niet eens een punt kunnen aan zuigen (op te vragen bij mijn laatste werkgever). Dezelfde erkenning geldt vanwege wetenschappers en experten die wél de inspanning deden om mijn wetenschappelijke analyse te begrijpen en die er een curriculum op nahouden waarvan deze academici zelfs in hun stoutste verbeelding niet durven te dromen (b.v., Peter Mc Cullough, Paul Elias Alexander, Pierre Kory, Robert Malone, Jessica Rose, Robert Verkerk, BretWeinstein, Byram Bridle etc).

Hoe laag kunnen m.a.w. deze schijnheilige farizeeërs vallen om volledig inhoudsloos een laffe, collectieve aanslag te plegen op mijn persoonlijke waardigheid en wetenschappelijke vorming, terwijl zij zichzelf veilig en beschermd door hun instanties schuil houden in een ivoren toren? Geen enkel van hen heeft ooit een uitnodiging gekregen om voor GAVI, laat staan voor de Bill & Melinda Gates Foundation of dergelijk prestigieuze instantie te werken. Zou dat het geval zijn, dan hingen zij beslist onmiddellijk hun academische titels aan de kapstok om in allerijl te vertrekken. Of wil deze kliek van arme Belgische academici zich dan dermate belachelijk maken dat zij zouden denken dat de vaccinindustrie het zich kan veroorloven om op dergelijke gespecialiseerde posities wetenschappelijk ongeschoolden aan te werven? Het schrijven van publicaties is een peulschil in vergelijking met de eisen die daar worden gesteld. Ik denk trouwens niet dat er in die kudde twee academici te vinden zijn die ooit op wereldcongressen voor vaccins keynotes hebben gehouden zoals ik dat wel regelmatig deed.Hoe geloofwaardig zijn trouwens hun aantijgingen als men bedenkt dat verschillende van deze academici in het verleden blijkbaar wél regelmatig mijn wetenschappelijke input konden appreciëren in vaak urenlange uitwisselingen.

Deze slecht uitgeruste maffia denkt blijkbaar zich op basis van hun academisch statuut een monopolie te kunnen verwerven op het gebied van de wetenschap en als dusdanig als referentie te kunnen dienen voor de informatie die met de bevolking wordt gedeeld. En dit terwijl zich zo goed als geen van hen zijn/haar stem tijdens deze pandemie heeft laten horen. Ze lopen hopeloos achter op de ontwikkelingen en gegevens die ondertussen aan de oppervlakte komen, waarbij vooral – zoals steeds in het verleden het geval was – de VS toonaangevend zijn. Ze verzuipen hopeloos in hun eigen ego en gedachtengoed en slagen er niet eens meer in om ook maar even over de muur van hun gevangenis te gluren. Zolang hun wetenschappelijk imago onaangeraakt blijft en de gelden voor hun onderzoek blijven stromen, geven zij geen blijk van enige kritische evaluatie van dit grootschalig vaccinexperiment.

Het getuigt van een immens gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid en respect voor de bevolking die voortdurend met het narratief wordt geconfronteerd zonder dat zij inzicht krijgen in wat de mogelijke gevolgen zijn van een dergelijk massale interventie op hun gezondheid en die van hun medemens, met inbegrip van hun eigen kinderen. Mijn inzichten laten niet toe om dat te laten gebeuren; dit is dan ook de enige reden waarom ik reageer. Zelf sta ik mijlen boven die achterbakse aantijgingen.

Als ik zelf op bevindingen van een collega-wetenschapper reageer, doe ik dat op de inhoud en niet door ad hominem aanvallen. Vooral vreemd is het overigens voor een stel academici, dat enkel aan zichzelf het predikaat ‘wetenschappelijk’ wil toekennen, dat zij een van de basisregels van het wetenschappelijke denken met de voeten treden. Het gaat altijd om de inhoud van wat iemand zegt, niet om de persoon die het zegt. Ad hominem aanvallen zijn drogredenen, basisdenkfouten dus, die ingaan tegen elke vorm van logisch denken die ik een echte wetenschapper toch eigen acht.

Geen enkel van deze kornuiten is bereid geweest om in debat te gaan, niet met mij en niet met andere academici die er een net iets bredere kijk op nahouden. Het vergt wel meer moed om met ons in debat te gaan dan om een achterbakse brief te schrijven aan de commissie met als enige inhoud een leugenachtig betoog omtrent mijn integriteit en met als enig doel alsnog te proberen deze commissie nog tijdens de hoorzitting te beïnvloeden.

Opnieuw: dat diegenen uit de kudde die op zijn minst ervaring hebben op relevante deelgebieden (t.t.z. én immunologie én virologie én vaccinologie) met ons in debat gaan i.p.v. zich te verschuilen achter hun éénzijdig en ééntonig academisch gordijn. Op die manier kunnen zij hun standpunt, hun inzichten en oplossingen ook aan het grote publiek duidelijk maken en zich ervan vergewissen dat wetenschappelijke inzichten in complexe problemen misschien zelfs eerder het privilege zijn van diegenen die onder meer vele publicaties lezen, eerder dan van diegenen die zich alleen maar als doel stellen om zich persoonlijk te profileren met zoveel mogelijk publicaties. Als hun wetenschap dan toch zo overtuigend is dan valt ook nauwelijks te begrijpen waarom zij zelf niet eens moeite doen om in het belang van de volksgezondheid hun mening via de mainstream media, waarvan zij -in tegenstelling tot wij-geen censuur te vrezen hebben, te kennen te geven. Of stemmen zij misschien gewoon klakkeloos en inspiratieloos in met het narratief dat ondertussen dapper door een handvol experten verder verspreid wordt? Het dagelijks beantwoorden van tientallen vragen vanuit de bevolking, het weerleggen van de destructieve kritiek van goedbetaalde en zeer eenzijdige factcheckers en het delen van holistische analyses en voorspellingen via niet-gecensureerde en officieel erkende media (zoals b.v. TrialSite News) vergt wel wat meer kritisch denken dan het bekijken van chronische golfbewegingen en het slikken van voorspellingen en verwachtingen waarvan ook deze academici ondertussen reeds op voorhand weten dat zij keer op keer dienen te worden herzien. Dit alles is zogezegd te wijten aan het feit dat ‘de wetenschap evolueert’. In werkelijkheid gaat het daarom dat het onze experten ontbreekt aan inzicht en zij daarom amper beter presteren dan de weerman of die beursspeculant.

Desalniettemin respecteer ik iedere bedrijvige tak van onze gemeenschap, met inbegrip van universiteiten. Dit respect houdt echter wel op wanneer een bende op hol geslagen wetenschappers vanop hun ivoren toren hoogvaardig spuwen op diegenen die zonder belangenconflict maar wel met integriteit het opnemen voor de gezondheid van diegenen die onder andere door de laksheid en eigenzinnige houding van onze ‘geleerden’ al te eenzijdig geïnformeerd worden.

Ik durf met alle vertrouwen mijn nek uitsteken en de volle verantwoordelijkheid dragen voor mijn verzet tegen massavaccinatie met onvoldoende werkzame vaccins in het midden van een pandemie van een sterk muteerbaar virus. Heeft één van deze lafhartige academici die gretig deze ‘petitie’ ondertekende, weet van ook maar één enkele publicatie die enigszins zou suggereren dat vaccinatie onder dergelijke omstandigheden een pandemie kan bedwingen of is er ook maar één enkele onder hen die zich bereid vindt om persoonlijk aansprakelijk te worden gesteld voor de gevolgen van dit experiment? Misschien was het vanwege diegenen wier namen hier voor het nageslacht zijn opgelijst verstandiger geweest zich hierover eerst te bezinnen vooraleer de rangen van de slijkbrigade van de media te vervoegen en mij te degraderen tot een hersenloze schim.

Mijn credibiliteit baseert zich op jarenlange training in de verschillende deelgebieden die deze pandemie aanbelangen en reflecteert zich in de voorspellingen die ik doe. Waarop baseert zich de credibiliteit van deze geprikkelde academici? Zij staan ver buiten dit gebeuren, behoeden zich voor elke vorm van voorspelling en hoeven dan ook niets te vrezen. Alleen zijn dergelijke postjes voor de maatschappij niet langer houdbaar wanneer zij zelfs in tijden van een voor hen algemeen aanvaardbare definitie van ‘global health emergency of international concern’ geen maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen maar wel inplaats daarvan tot blinde polarisering van het debat aansturen door diegenen, die zich wel verantwoordelijk voelen, ronduit te vernederen.

Conclusie: Men kan hoe dan ook niet omheen mijn diepe kennis van virologie, immunologie en vaccinologie. Het is precies omwille van deze uitgebreide kennis dat ik destijds door de meest prestigieuze vaccinbedrijven en internationale gezondheidsorganisaties werd aangeworven. De slijkbrigades van onze media en ondertussen ook van onze universiteiten kunnen dan wel proberen om mij met om het even welke gemene ad hominem aanvallen te discrediteren, mijn kennis en wetenschappelijke inzichten kunnen slechts bezwaarlijk in vraag worden gesteld. Die kunnen al helemaal niet in vraag worden gesteld door politici die in deze materie volledig ongeletterd zijn en slechts de rol spelen van postbodes die keurig de uitwisseling regelen tussen experten met tegengestelde visie. Zij kunnen al evenmin in vraag gesteld worden door een opgehitste horde van academici die liever uitmunten in achterbaksheid dan zich de moeite te willen getroosten om aan een dergelijk forum deel te nemen. Op die manier blijft de uitwisseling verborgen voor het merendeel van de burgers en gespeend van elke interactie. Het is net met deze interactie en de conclusies, resulterend uit een open wetenschappelijk debat dat de burger gebaat is. Iedere burger met een minimum aan gezond verstand zal hopelijk stilaan begrijpen dat een dergelijke mentaliteit gigantische vragen oproept en achterhaald is.

De opeenstapeling in een parlementair dossier van een resem van vragen gevolgd door eenresem van antwoorden brengt geen aarde aan de dijk wanneer de geesten gesloten zijn. De geest is immers als een parachute; die werkt enkel wanneer die geopend is. Desalniettemin zal ik me in eer en geweten van deze opdracht kwijten, al is het maar om in enkele geesten kritische zaadjes te planten.

Ik roep dan ook de bevolking op om het recht op een dergelijk debat te blijven opeisen.

Alleen in een open en eerlijk wetenschappelijk debat tussen onafhankelijke experten binnen een multidisciplinair kader kunnen de grenzen van massavaccinatie en de zin of onzin van het verderzetten van dit experiment op geloofwaardige manier worden onderzocht en aan de bevolking duidelijk worden gemaakt. Elke vorm van politisering van dit debat alsook elke vorm van discriminatie tussen bevolkingsgroepen staat alleen maar een humane oplossing van de huidige crisis in de weg.

- Geert Vanden Bossche

Originele brief verstuurd aan alle leden van de ComissieGezondheid en Gelijke Kansen van de Kamer

27/1/2022

Mevrouw, Mijnheer,

Langs deze weg wensen we onze bezorgdheid uit te drukken over de aanstelling en de auditie van de heer Geert Vanden Bossche door de Commissie voor Gezondheid en Gelijke Kansen over verplichte vaccinatie, die plaats vond op woensdag 26/1/2022. De heer Vanden Bossche wordt er gehoord als vertegenwoordiger van 'Voice for Science and Solidarity', een dubieuze onafhankelijke organisatie bestaande uit twee leden, waaronder de heer Vanden Bossche zelf. Meneer Vanden Bossche stelt zich voor als doctor in de wetenschappen, specialist in virologie met professionele ervaring in de ontwikkeling van vaccins. Het ligt dan ook voor de hand dat de parlementsleden de heer Vanden Bossche zullen aanhoren omwille van zijn zogenaamde en zelfverklaarde wetenschappelijke expertise op het gebied van vaccinatie.

Onze bezorgdheid vloeit voort uit de volgende vaststelling: het statuut van wetenschappelijk expert kan niet worden verkregen door zelfbenoeming, vooral indien dit statuut het toelaat om een advies te geven aan de hoogste wetgevende instantie van een democratische staat. Het spreekt vanzelf dat een parlement meningen mag horen die gebaseerd zijn op andere redeneringen dan wetenschap. Maar kamerleden en hun kiezers mogen zich niet laten misleiden door deze meningen wanneer ze op onterechte wijze als wetenschappelijke expertise worden voorgesteld. Laten we het duidelijker formuleren: de heer Vanden Bossche is niet erkend als wetenschappelijk expert door de wetenschappelijke gemeenschap. Deze gemeenschap beschikt over effectieve, gedeelde, consensuele en objectieve instrumenten om de wetenschappelijke activiteiten en geloofwaardigheid te beoordelen van ieder die zichzelf voorstelt als actief betrokken bij de biomedische en gezondheidswetenschappen. Het curriculum vitae (in bijlage) van de heer Vanden Bossche toont geen enkele significante noch betrouwbare wetenschappelijke, academische, biotechnologische of farmaceutische bijdrage aan de menselijke geneeskunde, vaccinologie, immunologie, virologie of volksgezondheid. De vrijwel totale afwezigheid van recente publicaties in de voorbije 5 jaren opgenomen in PubMed, de voornaamste database van wetenschappelijke en intercollegiaal getoetste publicaties, getuigt hiervan. Deze parameters zijn voldoende om zijn hoedanigheid als expert serieus in vraag te stellen. Bekwame wetenschappers op gebied van immunologie, epidemiologie, virologie of vaccins zien de wetenschappelijke onzin van zijn geschreven of gefilmde beweringen onmiddellijk in. Deze beweringen zijn doorspekt met onwaarheden en desinformatie, en worden exclusief uitgezonden op sociale media of op webpagina's van zijn organisatie. Dit gebeurt verder uiteraard zonder enige vorm van kritische wetenschappelijke toetsing.Spijtig genoeg liggen de hier geformuleerde kritische beoordelingen niet binnen het bereik van niet-experts, hetgeen de impact verklaart die de heer Vanden Bossche op bepaalde mediaplatforms heeft.

We nemen de gelegenheid van dit karikaturale voorbeeld om u aan te bevelen publiekelijk te verduidelijken in welke hoedanigheid een voor de kamer aangehoorde persoon zijn of haar mening of oordeel mag geven. Indien dit over een wetenschappelijk expert gaat, stellen we voor om zijn/haar statuut van expert systematisch te laten bevestigen door ten minste twee van de volgende zes erkende instanties: Fonds de la Recherche Scientifique (FNRS), Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek (FWO), Académie Royale de Médecine de Belgique(ARMB), Koninklijke Academie voor Geneeskunde van België (KAGB), Académie Royale des Sciences (ARS), of Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen (KVAB). De evaluatie door deze instanties, van een dossier met een bondig curriculum vitae en de recente wetenschappelijke activiteiten gedurende de voorbije 5 jaren van een kandidaat expert vergt niet meerdan enkele dagen en zou bijdragen tot de bescherming van onze democratie tegen verontrustende afwijkingen in het genereren, verspreiden en versterken van onwaarheden en desinformatie.

We danken u, mevrouw, mijnheer, voor de aandacht die u aan deze aanbeveling zult schenken, en verblijven,

Met de meeste hoogachting,

Fabienne Andris (ULB), Kevin Ariën (ITG Antwerp), Georges Casimir (ULB), Pierre Coulie (UCLouvain), Eric Cox(UGent), Kai Dallmeier (KULeuven), Nicolas Dauby (ULB), Jean-Michel Dogné (UNamur), Laure Dumoutier(UCLouvain), Dirk Elewaut (UGent), Jean-Michel Foidart (ULg), Laurent Gillet (ULg), Olivier Gilliaux (CHUCharleroi), Jean-Christophe Goffard (ULB), Stanislas Goriely (ULB), Cyril Gueydan (ULB), Filomeen Haerynck(UGent), Niels Hellings (UHasselt), Piet Hoebeke (UGent), Véronique Kruys (ULB), Bart Lambrecht (UGent),Oberdan Leo (ULB), Geert Leroux-Roels(UGent), Catherine Linard (UNamur), Sophie Lucas (UCLouvain), ArnauldMarchant (ULB), Geert Meyfroidt (KULeuven), Isabelle Meyts (UZLeuven), Thomas Michiels (UCLouvain), Muriel Moser(ULB), Michel Moutschen (ULg), Eric Muraille (ULB), Benoit Muylkens (UNamur), Guillaume Oldenhove (ULB),Ghislain Opdenakker (KULeuven), Jean-Christophe Renauld (UCLouvain), Niko Speybroeck (UCLouvain), JanTavernier (UGent), Nicolas van Baren (UCLouvain), Benoit van den Eynde (UCLouvain), Pierre van der Bruggen(UCLouvain), Marianne van der Sande (ITG Antwerpen), Jutte van der Werff ten Bosch (UZ Brussel), Laurence VanMelderen (ULB), Dimitri Vander Linden (UCLouvain), Luc Vanhamme (ULB)

De ondertekenaars zijn lid van de Belgische medische en biomedische wetenschappelijke gemeenschap en zijn actief in onderzoek of klinische werk in de immunologie, virologie, infectiologie, pediatrie, epidemiologie of volksgezondheid.

Bestanden