Deel 5: "Wat na de corona pandemie?"

Het einde van deze reeks geeft een persoonlijke ervaring mee vanuit mezelf waarom deze wereld in chaos leeft.

Deel dit artikel

Deel 5: "Wat na de corona pandemie?"

Wat na de Corona pandemie?

Waar zijn we terechtgekomen zou u uzelf kunnen afvragen. Om duidelijk te zijn, wij zijn terechtgekomen in een periode waar onze vrijheid bedreigd wordt. Niet zozeer de vrijheid van handelen maar ook de vrijheid van denken. In de wereld van wetenschap zijn er voldoende ideologieën die wij kunnen nastreven om ons lichaam te voorzien van een goede structuur wanneer het komt op voeding, medicatie of andere middelen. Het zit nu zo dat er boetes worden opgedragen of vrijheden worden beperkt als we niet in een bepaalde wetenschappelijke theorie geloven die ons lichaam zou kunnen beschermen tegen virussen.

We weten allemaal dat wetenschap altijd bespreekbaar is of gediscussieerd kan worden.

Is het nu zo dat we aan een punt zijn gekomen dat wij het uiterste van deze wetenschap van deze planeet herkennen? Of leven we in een schijn waarin ze een virus willen gebruiken om wereldorde te vergaren?

In 2016 maakte ik een reis door Europa. Ik ben vertrokken in mei 2016 zonder geld en ben ongeveer een 7-tal maanden weg gebleven waarin ik 9 landen heb bezocht in Europa. De reden dat ik zonder geld ben vertrokken is dat ik het beu was om afhankelijk te zijn van de dagelijkse gedachten en van de maatschappelijke verwachtingen. Ik zag dat wij ongelukkig moeten zijn en vanuit een EGO moeten handelen anders zouden wij niet succesvol kunnen wezen in deze wereld. Hiervoor heb ik alles opgegeven en probeerde ik mijn eigen vrijheid, mijn eigen vrolijkheid zo goed mogelijk te stimuleren zonder dat ik een materialistische ondersteuning nodig had. 

Dit heeft geleid naar het boek "Hoop in de gehele mensheid". Dit heb ik geschreven als een reisverslag en ook mijn eigen observaties van mijn gedachten en hoe deze mijn realiteit beïnvloeden tijdens mijn reis. Ik durf te zeggen dat ik de kunsten van onze kosmische wetten hebben mogen bewonderen.

Het viel mij heel erg op, vóór ik deze reis begon dat we in een maatschappij leven waarin gelukkig zijn en lachen op straat als abnormaal gezien kan worden. Jezelf uiten in de openbare plaatsen blijkt enkel in veiligheid gewaarborgd te kunnen zijn als men daar een aanvraag of een vergunning voor indient. Zijn wij in een wereld waar een kleine organisatie wil heersen over alle wereldburgers? Zijn wij terecht gekomen in een periode waarin wij door onze onwetendheid van de laatste decennia onze vrijheid stap voor stap al weg

 hebben gegeven?

Wie o wie zit hierachter? Is het de onwetendheid van de mens of is het te manipulerende media of is het het World Economic Forum Of  is het China?

Om mijn eigen antwoord te verduidelijken durf ik te zeggen dat er een intentie is vanuit verschillende organisaties die controle willen hebben over de wereld tot de details. Er wordt geregistreerd hoeveel vissen er zwemmen en hoeveel mensen er doodgaan, hoeveel mensen er geboren worden, hoeveel mensen er op de trein zitten, tot het tellen van dieren aan toe...

Het is een feit dat wij kunnen bespreken dat deze pandemie en haar cst ticket niet werkt. Het voedt onze maatschappij niet en het zit vol met bedrog.

Betekent dit dat wij nooit meer terug kunnen gaan naar de oude wereld? Ik durf te zeggen dat de oude wereld nooit meer terug zou komen en dat ik dat zelf ook niet graag zou willen. Zoals ik in het begin van dit artikel omschreven leven wij in een wereld waar lachen op straat abnormale. Dit betekent dat wij negativiteit hebben genormaliseerd in onze maatschappij. Het is voor iedereen heel logisch dat wij ongelukkig door de straten lopen maar als er iemand lacht valt dat op en durven wij deze als gek te noemen. Dit is een samenleving waarin wij de waarheid helemaal omdraaien en ons afhankelijk maken van corrupte autoriteiten.

Ik wil graag afsluiten met een duidelijke mededeling vanuit mijzelf: Wij zijn de leiders van deze wereld, wij zijn de realiteit, Wij zijn de sleutel tot een nieuwe wereld. Nu ieder die niet gelooft in een Utopia, is gevangen in zijn eigen onlogische opvattingen dat liefde niet zo krachtig is van dat er in de bijbelse verhalen geschreven staat. Niet om mensen naar een religieuze gedachtegang te brengen, het is om duidelijk aan te geven dat we in een tijd leven waar iets eindigt en iets opnieuw kan beginnen.